شاید در تاریخ شعر فارسی از مشروطه تا به امروز، هیچ شاعری را نتوان یافت که به اندازهی ایرج میرزا در محاق مانده باشد. شکی نیست که ایرج میرزای خوشقریحه از منظر صراحت لهجهی بهشدت و برای هر زمانهای چهرهای رادیکال محسوب میشود. به همین خاطر است که نه همنسلانش، نه تذکرهنویسان و مؤلفان آنتولوژیها به دلایل مختلف نهتنها اعتنای چندانی به او نکردند، که حتی به طور کامل کنارش گذاشتند. ایرج نامی ممنوعه و کتابش، کتابی ممنوعه شده که فقط در پیادهروها و پستوی فروشندگان کتاب دستدوم و افست میشود سراغی از او گرفت. وحید ضیایی در پژوهش بسیار خواندنیاش در باب شعر عبید زاکانی و ایرج میرزا، بهدرستی به این مسئله اشاره داشته که انگار در توافقی خاموش، منتقدان هر نسل تمام هم خود را به کار بستند تا نام ایرج در …
ویژه مشترکین بینهایت
مروری بر ۱۰۰ سال طنزسرایی در شعر فارسی: شاعر رادیکال محذوف
جستوجویی در طنز تند و تیز اشعار ایرج میرزا
۴ دقیقه مطالعه
این نوشته را پسندیدی؟
۱
اطلاعات چاپ
این نوشته در شماره ۷ مجله وزن دنیا (تیر ۱۳۹۹) منتشر شده است.