«کالِکتـزیا»؛ هنر معاصر در اتحاد جماهیر شوروی و در روسیه؛ ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰»[۱] عنوان نمایشگاهی است در مرکز پمپیدو پاریس در سپتامبر ۲۰۱۶، که کلکسیونی از ۲۵۰ اثر بینظیر و خارقالعاده را به نمایش گذاشت، کلکسیونی از آثار ۶۵ هنرمند روس، که با حمایت استثنایی بنیاد ولادیمیر پوتانین[۲]، توسط مجموعهداران، هنرمندان و خانوادههایشان به موزه ملی هنر مدرن فرانسه[۳] اهدا شد.
ویژگی مهم این نمایشگاه، مطرح شدن نام گروهی از هنرمندانی است که از پایان دههی ۱۹۵۰، هنرمندانِ «غیر انطباقگرا[۴]» یا «غیر همسو» [با رژیم شوروی سوسیالیستی] تلقی میشدند. هنرمندانی که پس از سیاستهای «استالینزدایی[۵]» و «ذوب[۶]» نیکلای خروشچف، مجال این را پیدا کردند تا در نمایشگاههای بینالمللی هنری شرکت کنند و مسیر آوانگاردهای روس را دوباره از سر گیرند.
والری کوشلایکوف، وزارت امور خارجه، ۱۹۹۵ / نقاشی روی کارتن مقوایی آسیبدیده و باز شده.
استالینزدایی، درواقع عبارتست از مجموعه اقداماتی که پس از مرگ ژوزف استالین در ۱۹۵۳، اجزای تشکیل دهنده نظام حکومتی شوروی را در معرض برخی تعدیلها و اصلاحات قرار داد، آغاز رسمی این روند به سخنرانی نیکیتا خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست باز میگردد، خروشچف در سخنرانی معروف خود در جلسه غیرعلنی در این کنگره با حمله به کیش …
