در جمع کوچک‌ما

با این‌که حالا نزدیک یک‌دهه است که اصل فعالیت من بر تدریس و برگزاری کارگاه‌ در حوزه‌ی ادبیات بنا شده است و هر از گاهی نیز با برگزاری کلاس‌های «جریان‌شناسی شعر ایران» به حوالی شعر سری زده‌ام، اما کارگاه شعر وزن دنیا نخستین تجربه‌ای است که در آن فقط و فقط با سرودن شعر و همراهی شدن با شاعران تازه‌نفس طرف بوده‌ام. من به شکلی-شاید-خرافی و سنتی فکر می‌کنم که جز شعر در دنیای ادبیات بسیاری چیزها را می‌شود آموخت و تدریس کرد و فراگرفت. شعر اما چنان وابسته به قریحه و استعداد و نبوغ شخصی است و چنان از قرار گرفتن در چارچوب‌های درس‌گفتاری تن می‌زند که آدم را می‌ترساند. بروی سر کلاس چه بگویی و چه یاد بدهی؟ یادگرفتنی است مگر؟ باری، اما بیشتر برای سردرآوردن از کارهای نسل جدید شاعران و محک زدن خودم، کارگاه وزن دنیا را برگزار …