مشهور است که دوناتی آلفونس فرانسوا مارکیِ ساد، تنها ۳۷ روز از ساعت: ۷ بعد از ظهر تا ۱۰ شب را برای سامان بخشی به شاهکاراش، ۱۲۰ روز در سودوم اختصاص داد. اولین اثری که در تمام دوران در خصوص جامعه ستیزی به نگارش درآمده و در قالب پاره نوشتاری خود منحصربفرد است.
بیش از نیمی از آنچه برجای مانده در شمار انحرافات و عطف توجه به فهم عمیق اجتماعی و سیاسی است که از خصوصیات عمده دیگر آثار ساد بوده و از حیث جسارت در ادبیات دوره پیش از انقلاب فرانسه، به او جایگاه بخشیده است. هیچکس تابحال کتاب ساد را دستمایه ای برای ساخت یک فیلم قرار نداده است. علاوه بر آن انتخاب هر اثری از ساد توسط پازولینی الزاما نباید شگفت انگیز باشد. اما این قطعه کهن بیش از یک چهارم از یک میلیون واژه] در جوهره فیلم جدید او جاری شده است، که دست کشیدن از پروژه قبلی خود گویای این مسئله است. با این فیلم او به آرزوهای خود بازگشته که در برگیرنده دغدغه های سیاسی اش بوده، انتخابی که کمتر جنبه بحث انگیز داشته و بیشتر دارای ریشه هایی فلسفی است.
اما این مسئله یافتن مجال ملاقات و بحث با مردی است که یکی از شکهای بیشمارش در راستای انجام دادن برنمه ای عملی برطرف شده است. او به اتخاذ داستانی در باب چهار نجیب زاده شهوتران پرداخته که هر عملی را که در قالب شکنجه باشد، امکانپذیر می دانند و این اعمال را بر روی قربانیان در ویلای قرن هفدهمی و خارج از محدوده در سوئیس، اعمال می کنند. تصویر سازی صورت گرفته ساده است. موقعیت مکانی این روایت در ۱۹۴۴ ، در روستایی شمالی به عنوان بخشی از قلمرو حکومتی جمهوری فاشیستی سالو در ایتالیا است و در آخرین دژ مستحکم موسولینی سامان یافته است. پازولینی خدا، طبیعت ، قدرت و استثمار را مورد هجمه قرار می دهد. سادیسم برای …
