قبل از هر چیز باید اعتراف کنم که این کارگاه برای من، چیزی جز دریغ و یاد دکتر افشین یداللهی که زود از دست رفت و داغی شد بر سینهام، نیست! اگر بعد از سهسال همچنان بیخستگی ادامه میدهم و این بار سنگین را به دوش میکشم، مهمترین علتش بیشک سنگینی سایهی نام کسی است که وقتی بود این کارگاه شکل گرفت و بالید و عین بیانصافی است، حالا که نیست این بار بر زمین بماند و به مقصد نرسد! کارگاه ترانهی کوچک ما که این روزها برای آغاز دورهی بیستوچهارم خود آماده میشود، سعادت این را داشت که از بهار نود و چهار و به مدت یازده ترم در کنار دکتر یداللهیِ عزیز نفس بکشد، پس از آن هرچه بوده، استمرار خاطرهایست که فراموشیاش رسم رفاقت و جوانمردی نبود.
کارگاه ما جمعهها ظهر، در دو سطح مقدماتی و پیشرفته برگزار میشود و آموزشگاه موسیقی نغمهمهر با مدیریت استاد امین سالمی عزیز که همراه است و دلسوز، در مرکز تهران میزبان ماست. این کارگاه هر ترم شامل هشت جلسه است و حدود شصت هنرجو دارد. علاوه بر هنرجویان ساکن تهران، همواره هنرجویانی از سایر شهرها شرمندهمان میکنند و سختی مسیر را به جان میخرند و هر هفته از جایجای ایران در کنارمان هستند.
بیشک وظیفهی مشترک کارگاههایی که در زمینهی ادبیات فعالیت میکنند، ساختن ظرفی مستحکم از اصول نوشتن است تا کارورز بتواند خوب سخن بگوید. اتفاقی که سعی میکنیم در ترم مقدماتی این کارگاه بیفتد و کارورزان با تبارشناسی ترانه، فرم و قواعد وزن و قافیه، نحوهی نوشتن ترانه روی ملودی و موضوعاتی از این دست آشنا شوند؛ اما در این نقطه باقی نمیمانیم و به سمتی حرکت میکنیم تا آنچه قرار است در ظرف ساختار کارورز …
