وقتی با فاجعه ای روبرو می شویم جنگ، قحطی یا فاجعه طبیعی، اولین اولویتِ بیشتر مردم صرفاً زنده ماندن است. هنر اغلب تا مدت ها پس از آن توسط آن هایی که نجات یافته اند خلق نمی شود.
این فاصله از نظر زمانی و مکانی باعث ایجاد تنش هایی در قلب واکنش و پاسخ هنر به فاجعه های انسانی می شود، زیرا در پایان ، سوالی درباره چنین آثار هنری همیشه مطرح می شود: این چه فایده ای می تواند داشته باشد؟
در سالهای اخیر، احساس فاجعه قریب الوقوع به یک جنبه روزمره از زندگی فرهنگی و سیاسی تبدیل شده است. تهدیدِ تروریسم ، فاجعه بحران مهاجران، اعدام، شبح مخوف بحران تغییرات اقلیمی. در چنین تیرگی، هنرمندان در حال خلق آثاری هستند که به شیوه های فزاینده مستقیم به مسائل و اضطراب های روز پاسخ میدهند.
بازدیدکنندگان در تعامل با بلوکهای یخ در نمایشگاهی با عنوان «دیده بان یخ» که توسط هنرمند ایسلندی-دانمارکی اولافور الیاسون و مینیک روسینگ زمین شناس برجسته گرینلندی خلق شده بود. چیدمان در فضای خارج تیت مدرن در لندن اجرا شد.
به عنوان مثال، اولافور الیاسون[۱]، هنرمند ایسلندی-دانمارکی، که در دسامبر ۲۰۱۸ سی کوه یخ را از فییورت گرینلند به جلوی درهای موزهی تِیت …
