کوفتن بر کرانه ها

سه سال پیش، شروع روزهای درگیر شدن با فیلمنامه‌ی فیلم مستند «وا کَس چه»* بود. پیش از آن شناخت دقیقی از ابراهیم منصفی نداشتم. شناخت من البته به شنیدن ترانه‌هایی از او می‌رسید اما به آن‌جا که بدانم منصفی در سهمِ چند ده ساله‌ای که از زیستن داشته دقیقاً با زندگی‌اش چه کرده یا آن مراسم وداع با زندگی را چطور به‌جا آورده نزدیک نمی‌شد. شناخت من پشت انبوهِ صداهایی که به‌تازگی و به مدد خواندنِ ترانه‌های منصفی بلند شده و اسم و رسمی به هم زده بودند، می‌ماند. اوایل سال نود‌و‌پنج، انبوه کتاب‌ها و ترانه‌ها و آرشیوی مفصل از عکس‌ها و ویدئوهای مانده از منصفی را تحویل گرفتم و کار، نه‌تنها کار نوشتن فیلمنامه که همزمان کارِ شناختن ابراهیم منصفی آغاز شد. اما آیا می‌توان از خلال کلمه‌ها و ترانه‌ها و حرف‌ها و …