سنگ‌پرانی‌هایی درباره‌ی شاعر شعر سنگستان

۱. ذیلِ عنوانِ اصلیِ هفتاد سنگِ قبر، آمده «شعرهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰». پس، این‌ها شعرهای دهه‌ی شصت‌اند؛ سال‌های جنگ با عراق، موشک‌بارانِ تهران، تلاطم‌های سیاسی در داخل، و اتحادِ استکبار و استعمار علیهِ ایران در خارج. با این اوصاف، اندیشیدن درباره‌ی مرگ غریب نیست، فرمِ گورستان را در صفحاتِ سفید بازساختن غریب نیست، و البته غریب نیست که این هر دو کارِ شاعری باشد در‌ غربت ‌نشسته، اما آشنای کویر و کلمات_ به چرایی‌اش می‌رسیم.

۲. آیا گورستانِ زبانیِ شاعر، یدالله رؤیایی، را می‌شود نوعی استعاره‌ی مفهومی در نظر گرفت؟ نماینده‌ی سرزمینی که عرفان و اقلیمِ کویری‌اش شاید تفکیک‌شدنی نباشند؟ «گورستانی در ذهن»؟ «شعر-شهرِ سنگستان»؟

۳. دست‌کم، سنگ‌های …