که خواب دیدم گنگم

انتظار مرگِ بی‌پروا کشیدن کاهلی است

راهِ خود کوتاه چون پروانه‌ی چالاک کن

صائب

۱. شماره‌ی سوم وزن دنیا پیش روی شماست، با حساب شماره‌ی اخیر، تحریریه وزن دنیا یک دور گِرد ایران گشت و تفألی به شعر تمام استان‌های ایران زد؛ پرواضح است که فقط گوشه‌ای از ظرفیت گسترده‌ی شعر فارسی در مرور شعر ۳۱ استان کشور، شاعران آن‌سوی مرزها، شعر همزبانان افغانستانی، تاجیکستانی، هندوستانی و... مورد بازبینی قرار گرفته و هزار باده‌ی ناخورده در رگ تاک است. نکته‌ی قابل تحلیلی که از رهگذر اخبار و نظرهای مختلفی که در دو شماره‌ی نخست به جانب تحریریه روان شد، رصد محققان شعر فارسی بر بسامد تکرار مفاهیم مرگ، ناامیدی و شکست در اشعار منتشرشده بود و صدای بلند «مرگ اندیشی» شاعران امروز، ما را بر آن داشت تا به سراغ موضوعی برویم که از دیرباز تاکنون در شعر فارسی حضور داشته و گاهی در تنوره‌ی گلو؛ خفه و روزگاری بر سفیدی کاغذ؛ فریاد.

۲. پنجمین دوره‌ی جایزه‌ی شعر احمد شاملو نامزدهای نهایی خود را معرفی کرد؛ علیرضا آدینه، فرزاد کریمی و سعدی گل‌بیانی داوران مرحله‌ی نخستِ پنجمین دوره، شش کتابِ «از رنج اشیاء» سروده‌ی نگین فرهودی، «بهار بیداری خرس‌هاست» سروده‌ی حمید میرتقی، «سِفرِ سَفر» سروده‌ی وحید داور، «لالکی» سروده‌ی علی اسداللهی، «احتمال چاقوی ابراهیم» سروده‌ی سیدرضا ملکی و مجموعه شعر «و من فقط نگاه می‌کنم» سروده‌ی افسانه مرادی را …