با توجه به اهمیت اثر و علاقهی ما به درج نظرات گوناگون در باب آن، اول قرار بود در قالب تکنگاری از منتقدان بخواهیم کتاب «بیژن الهی، تولید جمعی شعر و کمال ژنریک» را مورد بررسی قرار دهند. بعد علی ثباتی پیشنهاد کرد که بنشینیم و دربارهی کتاب حرف بزنیم. ترکیب این نشست چند بار تغییر کرد و عاقبت به ترکیبی که میبینید رسیدیم. ترکیبی که تا حدی میتوانست چه از بعد پسند و نسل و چه از بعد موضع انتقادی تنوع و تضارب آراء را نمایندگی کند. متن ذیل ماحصل گفتگویی است بالغ بر دو ساعت در دفتر مجلهی «وزن دنیا».
از چپ علی ثباتی، عنایت سمیعی، علی مسعودینیا
علی ثباتی: اولین بحثی که میخواهم مطرح کنم این است؛ چرا تا به امروز هیچ واکنشی نسبت به این کتاب نشان داده نشده است؟ این اتفاق عجیبی است، چون با کتاب مهمی طرف هستیم. در فرهنگ انتقادی ما چنین جا افتاده که یک کتاب یا خوب است یا بد؛ یعنی یا شما با کتاب موافقی یا مخالف. در صورتی که نباید چنین باشد. کتاب مهم، مهم است. حتی اگر از صدر تا ذیلش با همهچیزش مخالف باشی. مثلاً پروژهی ایرانشهری آقای سیدجواد طباطبایی کتاب مهمی است. ممکن است کسی با تمام نکات مطرح شده در کتاب مخالف باشد، اما این چیزی از اهمیت آن نمیکاهد. اتفاقاً کسی که با کتاب مخالف است در ابراز نظر مخالف انتقادی خود وظیفهای دوچندان دارد. بنابر این جای تعجب است که کلمهای دربارهی کتابی که اهمیت انتقادی آن مسجل است و در آن جای هیچ بحثی نیست صحبت نشده است. تنها در حد خبر انتشار در چند روزنامه به آن پرداخته شده و جایی هم دیدم آقای سمیعی اشاره کردهاند که این یکی از کتابهای مهم امسال است.
علی مسعودینیا: این درحالی است که انتظار میرفت دستکم دوستانی که اسمشان در کتاب آمده است واکنش یا …
