فیلسوفِ پیر و جهانِ دیوانه

ژاکوبن — هم‌‌زمان با نزدیک‌‌شدن نوام چامسکی به نودسالگی، لیست کتاب‌‌های او همچنان در حال افزایش است. از بخت خوشِ چپ جهانی، همچنان دعوت به مصاحبه را هم قبول می‌‌کند. چامسکی اوایل این ماه، کمتر از یک هفته پیش از تولد هشتادوهشت‌سالگی‌‌اش، برای گفت‌‌وگویی در دفتر کارش در کمبریج، ماساچوست، حاضر شد. در مصاحبه با وایوز ترایانتافیلو، دانشجوی تحصیلات تکمیلیِ دانشگاه پنسیلوانیا، دربارۀ همه‌‌چیز سخن گفت: از سوسیالیسم، طبیعت بشر و آدام اسمیت گرفته تا رئیس‌‌جمهور منتخبِ ایالات متحده. (متن مصاحبه، برای شیواترشدن، فشرده و ویرایش شده است.)

چامسکی، هم‌‌زمان با انتخاب‌‌های ترامپ برای کابینه‌‌اش، وقوعِ دورانی سرشار از تعصب و بَلاگردانی(۱) را محتمل می‌‌داند. اما همچنان انتخاب با ماست: او دربارۀ تاکتیک‌‌های «تفرقه بینداز و حکومت کن» این‌‌گونه می‌‌گوید: موفقیت یا شکستِ چنین تاکتیک‌‌هایی «معطوف به شکلی از مقاومت است که توسط افرادی مثل خود شما به میدان آورده می‌‌شود».

وایوز ترایانتافیلو: سوسیالیست‌‌ها چگونه باید در مورد رابطۀ بین اصلاحاتی که نظام تولید کنونی را انسانی می‌‌کند (همان‌‌گونه که برنی سندرز پیشنهاد می‌‌دهد) و هدف بلندمدت براندازیِ تمام‌‌وکمالِ سرمایه‌‌داری بیندیشند؟

نوام چامسکی: خب، اول از همه ما باید …