قبلاً ما هرچی که نیاز داشتیم رو میخریدیم. یه مدت بـعد، ما چـیزهایی مـیخـریـدیـم کـه نـیاز نـداشـتیم. درواقـع مــا چــیزهـایی رو مـیخـریـدیـم کــه قــرعـهکـشـی داشـت. یعنی ما تا حالا بیامو نداشتیم و نداریم و شاید نخواهیم داشت؛ ولی توی انبارمون درِ جلوی شاگرد بیامو …
این نوشته را پسندیدی؟
اطلاعات چاپ
این نوشته در شمارهٔ ۳۱۲۳ مجلهٔ کیهان بچهها (پاییز ۱۴۰۲) منتشر شده است