سایه نفرت

مقدمه داستان

طلوع رو به یاد داری؟ درست زمانی که اولین پرتوهای کم‌رنگ خورشید، شادی‌کنان، هم‌چون کاروانی مملو از خوبی و عدالت از سرزمین مشرق زمین عازم مسیری آشنا و تکراری می‌شوند؛ همان کاروانی که طبق عادت و یا شاید هم بر حسب وظیفه، هر روز از سوی عدالت طلوع کرده و با پای خویش به پیشواز تاریکی می‌روند!

آیا شکوه و عظمت هر روزه آن کاروان نور را به یاد داری؟ درست همان زمانی که خورشید با تمام شکوه و جلالش در بالاترین نقطه آسمان و بر بلندای گیتی قرار می‌گیرد و به راستی چه کسی توان پایین آوردن خورشید را از عرش به سوی زمین دارد؟!

پاسخ این سوال را شاید تو ندانی اما من خوب می‌دانم؛ در این عالم، زمانی که آفریده‌ای چون خورشید بر بالاترین و والاترین جایگاه خویش قرار می‌گیرد، هرگز نباید به آسانی به دیگر مخلوقات اعتماد کند، چرا که اگر خورشید در همان زمانی که در حال نورافشانی بر بلندترین جایگاه آسمان است، ذره‌ای بلغزد، درست در همان لحظه است که سایه‌ها شکل می‌گیرند.