پنجرهای بستهام
و به روزنها دل بستهام
هرگز آنکسان که صدا را
از گلوی من بریدند
نتوانستند
آوازم را از باد بگیرند
شعر احمد شاملو، بهویژه در مجموعههایی چون ابراهیم در آتش، با زبان پیچیده و تصاویر شاعرانهاش، همواره محل گفتوگوهای فلسفی و ادبی بوده است. در این مجموعه، شاملو نهتنها به مسائل اجتماعی و سیاسی پرداخته، بلکه در لایههای زیرین اشعارش، با سؤالات بنیادین در مورد زبان، معنا و هویت مواجه شده است. شعر شاملو در جستوجوی جایی است که زبان نمیتواند بهطور کامل بر آن تسلط یابد و بهنوعی در پی فراتر رفتن از محدودیتهای مفهومی و زبانی موجود است.
برای من، احمد شاملو نهتنها بهترین شاعر مدرن ایران است، بلکه او را میتوان جادوگر واژهها نامید. توانایی او در استفاده از زبان بهگونهای که از آن دنیای جدیدی میسازد، ویژگیای است که شاملو را از دیگر شاعران معاصر متمایز میکند. زبان در شعر او نهتنها ابزاری برای انتقال معنا، بلکه جهانی است که خود در آن ساخته میشود و در هر لحظه در حال …
