من سفره نعمت‌الله هستم

من سفره هستم

به من «ادیم»، «بساط»، «خوان»، «سماط» و «نطع» هم می‌گویند.

در دوران گذشته از پارچه یا چرم ساخته می‌شدم. هنگام خوردن غذا مرا پهن می‌کردند و وسایل غذا خوردن و مواد غذایی را رویم می‌‌گذاشتند.

امروزه از مواد پلاستیکی هم ساخته می‌شوم. نوع یک‌بار مصرف هم دارم که با اولین استفاده از من ماموریتم تمام می‌شود و مرا دور می‌اندازند.

از جمله وسایلی هستم که همه را دور هم جمع می‌کنم. نشانه خیر، برکت و روزی‌ام.

گرسنگان به من رو می‌آوردند و دورم می‌نشینند. معمولا سیران با من کاری ندارند و از کنارم دور می‌شوند. من موجب پاکیزگی هم می‌شوم و اجازه نمی‌دهم خرده‌های نان و غذا روی فرش و زمین بریزد.

از دیرباز با نان سروکار داشته‌ا‌م. نان آشناترین همراه من است. در گذشته مرا از نان خالی نمی‌کردند و معتقد بودند که اگر از نان خالی شوم برکت از من دور …