اودد گالور در کتابی که به سبک انسان خردمند دربارۀ تاریخ تمدن نوشته است پایان خوشی را برای بشریت پیشبینی میکند. اما آیا میتوان به او اعتماد کرد؟
گاردین — چرا جهان آنگلوساکسون تا این حد فردگراست اما چین به جمعگرایی رو آورده است؟ علت اولی آدام اسمیت بوده یا منشور حقوق ایالاتمتحده؟ دومی کار کمونیسم بوده یا مائو؟ به گفتۀ حداقل یک اقتصاددان شاید توضیح بسیار شگفتانگیزتری پشت این موضوع وجود داشته باشد و آن هم چیزی نیست جز تفاوت بین گندم و برنج. همانطور که میدانیم، برای کشاورزی تنها، کار سختی نیست که دانۀ گندم را بر خاک بپاشد و از محصولش امرار معاش کند، اما داستان برنج متفاوت است. برنج آبیاری گسترده میخواهد که نیازمند همکاری کشاورزان در قطعات مختلف زمینهای کشاورزی و حتی برنامهریزی متمرکز است. گندمزار در خدمت کارآفرین خصوصی است و شالیزار در خدمت دیوانسالاری.
تأثیر «شرایط اولیهای» که توسعۀ جوامع را شکل داده است موضوعی بوده که در چهل سال گذشته توجه اودد گالور را به خودش معطوف کرده است. به اعتقاد او این شرایط اولیه از پسِ هزارهها عبور کرده و حتی بر شخصیت ما هم تأثیر گذاشته است. طبق باور او، اینکه شما «ذهنیت آیندهنگر» دارید یا نه -اینکه چقدر اهل پساندازید یا چقدر حاضرید برای آموزشتان سرمایهگذاری کنید- تا حدی به این برمیگردد که زمینهای آبا و اجدادیتان مناسب کاشت چه محصولاتی بوده است (در جایی که گونههای پربازدهی چون جو و برنج بهخوبی محصول میدهند میارزد که از خیر مزایای فوری شکار چشمپوشی کرد و بهجایش بخشی از قلمرو را به کشاورزی اختصاص داد. این امر به ایجاد دیدگاهی بلندمدت در این زمینه کمک میکند). تفاوتها در موضوع برابری جنسیتی در نقاط مختلف دنیا ریشه در این دارد که …
