گاردین — هفتم ژانویۀ امسال در واشنگتن دیسی، استیو بَنِن، شورشیِ راست افراطی، تلویزیونش را روشن کرد تا مراسم گلدن گلوب را تماشا کند. حال و هوای مراسم دلگیر و غمزده بود که پیامد اتهامات فراوانِ آزار جنسی و تجاوزی بود که بهتازگی علیه هاروی واینستاین، تهیهکنندۀ سینما، مطرح شده بودند و او همه را انکار کرده بود. زنان، که معمولاً در این مراسم لباسهای پرزرقوبرق میپوشیدند و سوژۀ بررسیهای شتابزده میشدند، اینبار لباسهای ساده و تیره پوشیده بودند. اپرا وینفری، در سخنرانی پرشور خود، رو به مخاطبان گفت «مردانِ بهشدت قدرتمند» چیزی را در فرهنگ «نقض کردهاند». این مردان باعث رنج زنان شدهاند: نهفقط زنان بازیگر، بلکه پیشخدمتها، کارگران کارخانه، کارگران مزارع، ورزشکاران، سربازان و دانشگاهیان. وینفری میگوید مبارزه علیه این فرهنگِ نقضشده از مرزهای «جغرافیایی، نژادی، مذهبی، سیاسی و کاری» فراتر رفته است.
بنن، استراتژیست ارشد سابق دونالد ترامپ، یکی از بیست میلیون آمریکاییای بود که برنامه را تماشا میکرد. به گفتۀ جاشوا گرین که زندگینامۀ بنن را نوشته، بنن فکر میکرد صحنۀ پیشِ رویش از آغاز انقلابی خبر میدهد که «حتی از پوپولیسم هم قدرتمندتر» است. بنن میگوید این اتفاقات «ژرفتر است. اساسی است. بنیادین است. همۀ این لباسهای سیاه بلند و باقی چیزها، اینها کار پیوریتَنهاست [۱]. ضدمردسالاری است. اگر یک گیوتین در اختیارشان میگذاشتید، کار همۀ مردان را میساختند ... زنان دارند عنان جامعه را به دست میگیرند. و متهمی بهتر از ترامپ پیدا نمیشود که خودشان را در تقابل با او نشان دهند. ترامپ مردسالار است». بنن نتیجه میگیرد که «جنبش ضدمردسالاری دارد دَه هزار سال تاریخ ثبتشده را تباه …
