یک مؤسسۀ خصوصی در آمریکا چهل سال است که با تلسکوپهای رادیویی به امواج کهکشانی گوش میدهد تا شاید بتواند فضاییها را پیدا کند. چندماه پیش یکی از محققان مؤسسه در مراسمی اعلام کرد که چه بسا فضاییها هم مثل ما فقط دارند گوش میدهند، بنابراین ما باید خودمان فعالانه به فضا سیگنال بفرستیم. جنجالی به راه افتاد و برخی دانشمندان و کارآفرینان مشهور در نامهای سرگشاده دربارۀ خطرات این کار هشدار دادند. اما یک سؤال: چرا از نظر ما فضاییهاخطرناکاند؟
ژاکوبن — آیا تاکنون موجودات فضایی دیدهاید؟ دانشمندان ندیدهاند، اما این باعث نشده است تا از گمانهزنیهایی دست بردارند که میگوید فضاییهای سلطهجو ممکن است در راه باشند.
بهاستثنای یک نقطۀ بیدنباله بر روی رادار در سال ۱۹۷۷، تاکنون نشانهای از هوش فضایی شناسایی نشده است. جویندگان سیگنالهای فرازمینی [۱] ، پس از کاوش گستردۀ منظومۀ شمسی و دستخالی برگشتن، حالا بخش رادیوییِ طیف الکترومغناطیسیِ کهکشان را پیمایش میکنند، جایی که فوتونها میتوانند از مسافتهای بینستارهای عبور کرده و بدون هیچ مزاحمت و آسیبی به زمین برسند.
برجستهترین و اساسیترین تلاش سازمانیافتهبرای جستوجوی امواج رادیویی را موسسۀ ستی (جستوجوی هوش فرازمینی) [۲] رهبری کرده است. این بنیاد خصوصی و غیرانتفاعی، در جستوجوی امواج رادیویی، رادیو تلسکوپ اجاره میکند یا با استفاده از آرایه [۳] های تلسکوپهای خودش آسمان را اسکن میکند. گرچه موسسۀ ستی چهل سال است که فعالانه جستوجو میکند، اما تلاشهای اندکی برای ارسال سیگنالهای رادیویی متمرکز از زمین بهسوی دنیاهای مسکونی فرضی انجام گرفته است. این مسئله سؤالی را به ذهن میآورد: اگر ما انسانها تاکنون هیچ سیگنال «سلام» روشن و واضحی …
