گاردین — ایزابل خیلی سختی کشید تا باردار شود. بعد از چندین سقط دردناک و سه دورۀ طاقتفرسای آیویاف، کمکم داشت نگران میشد که در ۳۴سالگی دیگر فرصت زیادی برایش نمانده باشد. اما چهارمین دورۀ درمان بالاخره معجزه کرد، و حالا که دارم این مطلب را مینویسم چند هفته بیشتر به زایمانش نمانده است. پدر و مادرش برای دیدن اولین نوهشان «حسابی هیجانزدهاند»، مخصوصاً که هزینههای درمان نازایی ایزابل را هم خودشان پرداختهاند تا ایزابل و همسرش که دورههای درمانی پیدرپی و متعددی را پشت سر میگذاشتند بتوانند تمام همّوغمشان را صرف تلاش برای بچهدارشدن کنند (چیزی که تقریباً درمورد یک زوج از هر هشت زوج بریتانیایی که به درمان آیویاف نیاز دارد صدق میکند).
ایزابل، که کارمند یک خیریه در لندن است، میگوید «خیلی خوشحالم که توانستیم همۀ مراحل درمان را به این سرعت و پشت سرِ هم طی کنیم، چون به چشم میبینم که بعضی دوستانم بین مراحل آیویاف وقفههای طولانی انداختهاند تا پول ادامۀ درمان را جور کنند. من مجبور نبودم فکر مخارجش باشم، همین بار سنگینی از دوشم برداشته بود». همهگیری کووید هم او را سخت نگران جان والدینش کرده بود، میترسید عمرشان کفاف دیدن نوهشان را ندهد. این شد که به همراه همسرش تصمیم گرفتند با حقشناسی کمک والدینش را قبول کنند.
این اولین بار نبود که کمک مالی خانواده به دادش میرسید. والدین ایزابل هر کدام در پنجاهوچندسالگی از پدر و مادرِ خودشان ارثی دریافت کرده بودند که به کمکش توانسته بودند کمکی را در قالب «هبۀ اموال» به ایزابل بدهند. وقتی ایزابل ۲۷ساله بود به او کمک کردند در لندن خانه بخرد، وقتی هم ۲۲ساله بود وام دانشجوییاش را پرداخت کردند تا او پولش را برای اجارۀ پانسیون پسانداز کند. …
