کتاب خودت رو جمع کن!

کتاب خودت رو جمع کن! نوشته حسین عرب‌اسدی و حمیدرضا محمدی است. این کتاب مروری بر بایسته‌های تربیت تشکیلاتی است.

درباره کتاب خودت رو جمع کن!

کتاب خودت رو جمع کن! با توجه به اهمیت مؤلفۀ سیر تربیت آدم تشکیلاتی در شکل‌گیری، انسجام‌یافتن و پویایی تشکیلات و استمرار حرکت آن، به این مؤلفه به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اساسی پرداخته است. این اثر که حاصل تجربۀ چندین‌سالۀ نگارندگان آن در تبیین مدل درست سیر تربیت تشکیلاتی است، علاوه بر دقت نظری، به‌واسطۀ برنامه‌های عملیاتی که توسط ایشان در مجموعه‌های مختلف به اجرا در آمده است، در عمل نیز به چالش کشیده شده و ایرادات خود را به‌مرور نشان داده و رفع کرده است. بینش درست، در کنار تجربۀ عملی، خصوصاً به‌واسطۀ ارتباط با قشر جوان و جامعۀ مخاطب نگارندگان که غالباً دانشگاهی و نخبگانی بوده است، این اثر را تبدیل به محتوایی غنی و در عین حال ساده و روان برای تشکل‌ها نموده است.

خواندن کتاب خودت رو جمع کن! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام صاحبان کسب و کار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب خودت رو جمع کن!

 یکی از محورهای اصلی کار تشکیلاتی، «ارتباطات» است؛ یعنی ارکان چهارگانهٔ تشکیلات باید ارتباط مؤثری باهم داشته باشند. علاوه بر این، ارتباط بین افراد درون یک تشکیلات نیز اهمیت فراوانی دارد. هر جا افراد تشکیلاتی با هم کار می‌کنند، باید ارتباط منظم و منسجمی داشته باشند. از تبادل استعداد بین افراد، اصل برهم‌کنش استعدادها به‌وجود می‌آید. این اصل یعنی افراد مورد نیاز تشکیلات، باید با ضرب استعدادهای آن‌ها در هم تأمین شوند؛ به‌عنوان مثال، اگر نیاز به فردی اطلاعاتی در تشکیلات وجود دارد که لازم است کم‌حرف و دقیق باشد و در وضعیت موجود، چنین فردی با این استعداد وجود ندارد، اما فردی هست که پُرحرف و دقیق است و فرد دیگری کم‌حرف و سر به هوا، باید با ضرب این دو استعداد در هم، نیروی انسانی مورد نظر خود را تأمین کنید. این اصل تأکید می‌کند که از ضرب دو استعداد مختلف دو نفر که در قالب یک تیم با هم مشغول فعالیت هستند، استعدادهای جدیدی ایجاد می‌شود و در سیر تربیتی، هر دو نفر تقویت می‌شوند.

اساساً مفهوم «تیم» زمانی شکل می‌گیرد که استعدادهای مختلفی کنار هم جمع شده باشند و از مجموع آن‌ها با همکاری هم، تیم به هدفش برسد؛ درحالی‌که اگر همهٔ افراد یک تیم مثل هم باشند و یک استعداد ثابت داشته باشند، شبیه تیم فوتبالی می‌شود که همه دروازه‌بان خوبی باشند، ولی کسی مدافع یا مهاجم نباشد.

در مجموع از این اصل می‌توان نتیجه گرفت که در تشکیلات اسلامی، چیزی به نام حذف استعدادها وجود ندارد، بلکه با ترکیب استعدادها در هم، استعدادهای جدید به‌وجود می‌آید و مدیر تشکیلات باید در به‌وجودآوردن برهم‌کنش استعدادی که باعث حرکت روبه‌جلوی تشکیلات می‌شود، تلاش کند.