کتاب รัฐธรรมนูญ สาธารณรัฐอิสลาม แหง อิหราน

รัฐธรรมนูญ สาธารณรัฐอิสลาม แหง อิหราน، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به زبان تایلندی است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نهادهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی این کشور را بر اساس اصول و ارزش‌های اسلامی بنیان می‌نهد و چگونگی رابطه بین قوای سه‌گانه مجریه، مقننه و قضائیه را مشخص می کند.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در همه‌پرسی سال ۱۳۵۸ تصویب شد و در سال ۱۳۶۸ مورد بازنگری قرار گرفت. این بازنگری شامل تغییراتی در بخش مربوط به رهبری، تغییر ساختار ریاست جمهوری و حذف نخست‌وزیری، تغییر در ساختار قوه قضائیه و سرانجام اضافه شدن دو فصل جدید مربوط به امنیت ملی و اصلاحات بعدی در قانون اساسی.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شامل چهارده فصل و ۱۷۷ اصل است. فصل اول درباره اصول کلی و فصل دوم درباره زبان رسمی، خط، تقویم و پرچم کشور است. فصل سوم و چهارم و پنجم درباره حقوق مردم، اقتصاد و حاکمیت ملی است. فصل ششم و هفتم درباره مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستاست. فصل هشتم درباره رهبری و شورای رهبری است. فصل نهم و دهم درباره قوه مجریه و سیاست خارجی است. فصل یازدهم تا چهاردهم به ترتیب درباره قوه قضائیه، رادیو و تلویزیون، شورای عالی امنیت ملی و چگونگی بازنگری در قانون اساسی است.