کتاب بانکداری احساسی

کتاب بانک‌داری احساسی نوشته دوئنا بلامستروم است که با ترجمه مینا والی منتشر شده است. این کتاب به مفهوم عجیب بانک‌داری احساسی می‌پردازد.

درباره کتاب بانک‌داری احساسی

هرچند در سال‌های گذشته احساس وارد بسیاری از صنایع شده ولی بانک‌داری از آخرین قلعه‌های فتح نشده بود. حالا احساس راه خودش را به سوی بانک‌داری هم باز کرده است. وقتی یک بانک‌دار می‌گوید که باید روی مشتری تمرکز کنیم یعنی این که احساس وارد بانک‌داری شده است. برخلاف تصور ترکیب احساس و بانک‌داری یک معجون فوق‌العاده خوشمزه است! اگر یک بانکدار نتایج ورود احساس به بانک‌داری را لمس کند بعید است که هیچ گاه به بانک‌داری بدون احساس فکر کند.

خانم دوئنا بلامستروم در این کتاب از چیزهای ظاهرا بدیهی می‌گوید؛ چیزهایی که فراموش شده‌اند و در هیاهوی فناوری و نوآوری گم شده‌اند. کتاب بانک‌داری احساسی فرصتی است برای توسعه بانک‌داری و نجات آن از مسیر تباهی!

خواندن کتاب بانک‌داری احساسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام بانک‌داران و فعالان حوزه اقتصاد پبشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب بانک‌داری احساسی

اپلیکیشن‌ها، ویجت‌ها و برنامه‌هایی است که هر نوع تجربه مشتری در امور بانکی را ایجاد می‌کند؛ اموری که بانک با کانال‌های مختلفی مثل خودپرداز، تلفن، شعبه و البته امروز بیشتر از طریق کانال‌های دیجیتال آنلاین و موبایل برای مشتریان فراهم می‌کند.

بخش زیادی از کارهای فین‌تک بر فرانت‌اند متمرکز است. ما می‌توانیم فین‌تک (مخففی که برای Financial Technology به کار می‌رود) را به‌عنوان هر نوعی از فناوری که به کارکرد بخش مالی کمک می‌کند به کار ببریم و حتی می‌توانیم ادعا کنیم سابقه آن به زمان‌های قدیمی که هر نوعی از کامپیوتر ـ یا حتی تلفن ـ در صنعت بانکداری به کار برده شده است، برمی‌گردد، اما در حقیقت با این کار واژه فین‌تک را به گستره‌ای بسیار بیش از آنچه در سال‌های اخیر از آن یاد می‌شود، تعمیم داده‌ایم.

بعضی‌ها حتی معتقدند که نخستین شرکت حوزه فین‌تک، خبرگزاری رویترز بود که اواسط قرن نوزدهم از فناوری حمل‌ونقل موجود در آن زمانه (یعنی کبوترهای نامه‌بر) برای انتقال خبرهای مالی بین پاریس و برلین استفاده می‌کرد. اما سابقه این ترمینولوژی کمتر از ۱۲-۱۰ سال است و از آن زمان تاکنون به‌صورت چتری برای دربرگرفتن و اشاره به مجموعه فعالیت‌های «بانکداری آنلاین»، «بانکداری موبایلی» و «بانکداری دیجیتال» به کار می‌رود که در ابتدا به‌طور انحصاری به فناوری‌هایی که توسعه‌دهندگان مستقل ـ بیشتر استارت‌آپ‌ها ـ به بانک‌ها یا مشتریان ارائه می‌دادند، اطلاق می‌شد.