کتاب سازمان‌های بین‌المللی و امنیت در تاسیسات هسته‌ای در حقوق بین‌الملل

کتاب سازمان‌های بین‌المللی و امنیت در تاسیسات هسته‌ای در حقوق بین‌الملل نوشته‌ی سیامک تیمورپور، با روش توصیفی - تحلیلی و شیوه‌ی اسنادی و مراجعه به کتب و آثار حقوقی مشابه در کتابخانه‌ها و مراکز علمی و حقوقی به بررسی همپوشانی ایمنی و امنیت هسته‌ای در تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز پرداخته است. در بخشی از کتاب سازمان‌های بین المللی و امنیت در تاسیسات هسته‌ای در حقوق بین الملل می‌خوانیم: دو شاخص در مورد بحران واضح حقوق بین‌الملل وجود دارد؛ ۱- حوزه‌ی امنیت سایبری در برابر تدوین قوانین اجرا شدنی تحت یک معاهده‌ی جامع چند جانبه‌ی الزام‌آور مقاومت می‌کنند؛ ۲- کشورها اکراه بیش از حدی برای شرکت در توسعه‌ی قوانین بین‌المللی مرسوم سایبری از خود نشان داده‌اند. همچنین فعالیت کشورها در این زمینه ناچاراً در لفافه بوده است و کشورها برای ارائه‌ی نظر در مورد قوانین امنیت هسته‌ای بی میل بودند. در بعضی مواقع این رویکرد یقینا قابل درک است، و می‌تواند پیامد یک بن‌بست سیاسی داخلی و یا حتی یک استراتژی انتظار عمدی باشد. در نهایت، این نکته به ابهام فراگیر می‌افزاید تا آن جا که در مورد قابلیت اجرای قوانین حقوق بین‌الملل نگرانی‌هایی به وجود می‌آید. این روند حتی در جدیدترین توسعه‌ها نیز آشکار است. مثالی در مورد از دست رفتن فرصت جهت هدایت توسعه‌ی عرف‌های سایبری، توسط قانون جدید ایالات متحده فراهم شده که در مورد حقوق آیین‌نامه‌ی جنگ در ماه جولای سال ۲۰۱۵پذیرفته شد.