«آخرین امید (مروری بر آیات شفاعت)» یکی از کتابهای مجموعه «مفاهیم قرآنی» انتشارات بیان هدایت نور است.
این مجموعه دربردارندهٔ آیاتی از قرآن است که دربارهٔ برخی موضوعات و مفاهیمِ گنجانیده شده در این کتاب الهی گردآوری شدهاند.
این مجموعه که از نگاهی، همان تفسیر موضوعی است با این رویکرد نگریسته شده است که تمام آیات قرآن را که در خصوص یک موضوع آمدهاند، جمعآوری و بررسی کند و نتیجهای که از آن حاصل میشود، استخراج نماید.
از ویژگیهای مهم قرآن کریم آن است که مطالب این کتاب، حاجت به فهم مجموعی دارد؛ بدین معنا که برای فهم دقیق هر موضوع در کلام الهی باید تمام آیاتی را بررسی کرد که دربارهٔ آن موضوع نازل شده است و از انتخاب گزینشی و سلیقهای آنها دوری جُست.
اولین دفتر از «مفاهیم قرآنی» با عنوان آخرین امید که نگاهی است پُردامنه به مفهوم «شفاعت» از تفاسیر استادِ مفسر محمدعلی انصاری برگرفته شده است.
اقسام شفاعت، شفاعت در روایات اهل سنّت و شیعه، شروط شفاعت، موانع شفاعت و پاسخ به برخی شبهاتِ آن، از جمله مطالبی است که در این کتاب ساماندهی شدهاند.
این کتاب که برای اولین بار، در سال ۱۳۸۶ منتشر شد، در این دفتر بازنگری شده و پس از پژوهش دقیق و افزودن گفتههای نوی از مؤلف محترم، تقدیم فرهیختگان میشود.
برای تجربهای بهتر در دانلود کتاب آخرین امید (مروری بر آیات شفاعت) و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را بهصورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن میتوانید مطالعهی خود را شخصیسازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتابها را همیشه و همهجا تجربه کنید. علاوهبر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیفهای ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.
شفاعت مانند رزق و دهها موضوع دیگر، امری الهی است که خداوند سبحان آن را به مقدار و قاعدهٔ مشخص و مطابق اراده و حکمت خود، در میان بندگانش تقسیم میکند.
روشن است که اگر بنا باشد شفاعت بدون اذن خداوند و بیحساب و کتاب صورت گیرد، حاکمیت الهی معنای خود را از دست میدهد. از طرفی، اگر هرکس گناهی کند و منطق او چنین باشد که به صرف نام و عنوان، اهل نجات خواهد بود، آن دیدگاه مردود و با منطق دین در تضاد کامل است. این تلقی نادرست از شفاعت، مخالف آموزههای ائمه معصوم (ع) است. مگر جز این است که امام حسین (ع) برای عبادت خداوند و رساندن انسان به مقام عبودیت و احیا و اقامهٔ دین، با قیام خونین خود در مقابل یزیدیان ایستاد که حال، برخی به زعم خود میخواهند از غیر مسیر صحیحِ دینورزی و عبودیت، ایشان را شفیع خود قرار دهند؟ این نگاه، برخاسته از نشناختن دین و فقدان معرفت به ساحت اهل بیت (ع) است؛ برداشتی که متأسفانه مکتب اهل بیت (ع) را در مقابل مکتب الهی و ارادهٔ خداوندی قرار میدهد.
بنابراین شفاعت همهٔ شفیعان در قیامت با اذن الهی و در راستای ارادهٔ حکیمانهٔ خداوند است و هیچکس خارج از این چارچوب نمیتواند کسی را شفاعت کند.
نظر شما دربارهٔ این کتاب