کتاب و انسان را آسایشی نیست

«و انسان را آسایشی نیست» داستانی از استیون کی نویسندهٔ جوان و تازه‌کار انگلیسی است. استادی از اساتید دانشگاه عراق (کریم) در سالهای پایانی جنگ تحمیلی ایران و عراق همراه پسر و دختر و همسر موقتش از عراق گریخته و به انگلستان پناهنده می‌شود. او که تحت تاثیر جلوه‌های فریبندهٔ غرب قرار گرفته، به دنبال کسب آسایس بیشتری در زندگی تمام مخاطرات این مهاجرت خطرناک را به جان می‌خرد. اما متأسفانه با حوادثی که در این کشور برای او و خانواده‌اش پیش می آید، درمی‌یابد که این بهشت موعود، سرابی بیش نیست و به هر جا روی، آسمان همین رنگ است. در این داستان که نویسنده برای واقعی جلوه دادن آن سعی فراوانی نموده، نمونه‌ای از این فجایع را شاهدیم: افرادی که به عنوان مهاجر گول ظاهر فرنگ را خورده و فقط به خاطر دستیابی به رفاه نسبی، درمی‌یابند که رسیدن به این آرزوها سرابی بیش نبوده است. آنان روز نیمه روشن خود را به آرزوی روشنایی بیشتر به شب تیره و تاریک تبدیل کرده اند و درپایان دریافته‌اند که ... زندگی را آسایشی نیست. کی در این کتاب نشان داده است که آوازه انگلستان در دنیای امروزی به عنوان کشور مهد تمدن و آسایش، افسانه‌ای بیش نیست و اگر ظاهر فریبندهٔ آن را نادیده بگیرید، دردهای درون جامعه، به سادگی جلوه‌گر خواهد شد. استیون کی کار نویسندگی را از سال ۲۰۰۰ آغاز کرد و تا کنون چهار کتاب ارزنده روانه بازار کرده است. او تحصیلات خود را در زمینه‌های روانشناسی و فلسفه در کالج کینگز لندن و دانشگاه‌های منچستر و بریستول به اتمام رسانید. کی در کتاب‌ها و آثار و مقالات پراکنده‌اش که مجموعه‌های وسیعی از نوشته‌های سورئالیستی است، تحت تأثیر بزرگانی چون حضرت محمّد (ص)، محمّد علی کِلی، سالوادر دالی، فروید، کافکا، فرانک زاپا و آلفرد هیچکاک بوده است. در نوشته‌های او گاهی به مسائل ماورالطبیعه، خشونت‌های غیر واقعی و تخیلی برخورد می‌کنیم. او خواننده‌اش را تحت باورهای واقعی با خود همراه می‌کند و گاه با نتیجه گیری‌های غیر قابل انتظار، افکارش را برای خواننده بیان می‌کند.