کتاب خطای سکوت

کتاب خطای سکوت نوشته میترا احمدشعار (میترا مانتره)، مجموعه‌ای از شعرها درباره‌ی تنهایی، خاموشی، رنج درونی و نیاز به شنیده‌شدن است. شاعر گاهی از زبان یک «من» بی‌قرار سخن می‌گوید و گاهی ماه، باران، اقیانوس و حتی تنهایی را به گفت‌وگو دعوت می‌کند. سکوت در این شعرها همیشه نشانه‌ی آرامش نیست؛ گاه حرف‌های ناگفته را پنهان می‌کند و گاه فاصله‌ی میان آدم‌ها را بیشتر می‌سازد. انتشارات متخصصان این مجموعه را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خطای سکوت

کتاب خطای سکوت مجموعه‌شعر میترا احمدشعار (میترا مانتره) است که تجربه‌ی رنج را از مسیر تصویرهای طبیعت، گفت‌وگوهای درونی و خطاب به دیگری بیان می‌کند. شعرها شماره‌گذاری شده‌اند و اغلب به‌جای عنوان، با نخستین تصویر یا نخستین خطاب خود شناخته می‌شوند. قطعه‌هایی کوتاه در کنار شعرهایی بلندتر قرار گرفته‌اند؛ بعضی بر یک احساس یا تصویر مکث می‌کنند و بعضی کشمکشی طولانی میان ترس، وابستگی، امید و دل‌زدگی را پیش می‌برند. شاعر در شماری از قطعه‌ها از قافیه، تکرار واژه‌ها و عبارت‌های همسان برای ایجاد آهنگ استفاده کرده است. شعرهای دیگر سطرهایی بلندتر دارند و جمله‌ها در امتداد چند تصویر ادامه پیدا می‌کنند. واژگانی مانند «چو»، «اندر» و «فلک» کنار تصویرهایی از اتاق، قهوه، ریل و کابوس نشسته‌اند. این هم‌نشینی، بیان احساس را میان واژه‌های آشنای شعر کهن و جزئیات زندگی شخصی جابه‌جا می‌کند.
کتاب خطای سکوت طبیعت را صرفاً پس‌زمینه‌ی احساس قرار نمی‌دهد. باران، ماه، رعد و ابر در یکی از شعرها سخن می‌گویند و در قطعه‌ی اقیانوس و باران، گفت‌وگو به تفاوت و پیوند دو پدیده شکل می‌دهد. تصویر دریا نیز گاهی با غرق‌شدن و بی‌پناهی همراه است و گاهی امکان رهایی را پیش چشم می‌آورد. شاعر از همین تغییر معنا برای نشان‌دادن ناپایداری حال گوینده بهره می‌گیرد. تنهایی هم گاه مخاطبی جدا از گوینده است و گاه به چهره‌ای از خود او نزدیک می‌شود. رابطه‌ی جسم و روح، نگاه‌کردن به خود در آینه و فاصله‌ی میان ظاهر و درون از دیگر محورهای مجموعه‌اند. سکوت در این میان وضعیتی دوگانه دارد: هم فرصتی برای شنیدن نجواهای درون است و هم مانعی که بیان درد را دشوار می‌کند. حضور کودک گریان، یاد کودکی، درخواست ماندن از یک مخاطب و پناه‌بردن به خدا، صورت‌های گوناگون نیاز به همراهی را نشان می‌دهد. شعرها تنها بر اندوه مکث نمی‌کنند؛ خشم، اعتراض، میل به آزادی و کوشش برای پذیرفتن خود نیز در میان تصویرهای تیره حضور دارند. تجربه‌ی خواندن این مجموعه بیش از دنبال‌کردن ماجرا، همراه‌شدن با تغییر حالت‌های گوینده و نسبت او با خویش و دیگری است.

چرا باید کتاب خطای سکوت را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خطای سکوت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• گفت‌وگوی پدیده‌های طبیعی، احساس‌های گوینده را از چند زاویه نشان می‌دهد.
• تصویرهای جسم و روح، کشمکش میان ظاهر آرام و آشوب درون را بیان می‌کنند.
• تکرارهای آهنگین، حس گرفتاری در تنهایی و روزمرگی را برجسته می‌کنند.
• شعرها امکان تأمل در نسبت خاموشی، محافظت از دیگری و ناگفته‌ماندن درد را فراهم می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب خطای سکوت به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعرهای درون‌نگر درباره‌ی تنهایی و رابطه با خود.
• خوانندگانی که به تصویرهای دریا، باران، ماه و تاریکی در شعر علاقه دارند.
• دوستداران شعرهایی که احساس‌های متضاد وابستگی، خشم و امید را کنار هم می‌آورند.