کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟

کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ نوشته زهرا صنوبری، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که اتفاق‌های ناممکن را به خانه، آشپزخانه و دنیای شخصیت‌های آشنای قصه‌ها می‌آورد. داستان‌ها در کنار بازیگوشی و ماجراجویی، سؤال‌هایی درباره‌ی تفاوت‌های ظاهری، ترس از ناشناخته‌ها و پذیرفتن نقش‌های ازپیش‌تعیین‌شده پیش می‌کشند. شخصیت‌ها معمولاً چیزی بیش از وظیفه‌ی همیشگی‌شان می‌خواهند و همین خواسته، آغاز دردسرهایشان می‌شود. انتشارات سنور این مجموعه‌داستان کودکانه را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟

کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ مجموعه‌داستانی از زهرا صنوبری است که خیال‌پردازی را از دل چیزهای معمولی آغاز می‌کند. نویسنده برای اشیای خانه، خوراکی‌ها و شخصیت‌های قصه‌های آشنا، خواسته‌ها و نگرانی‌هایی مستقل در نظر گرفته است. بشقاب فقط ظرف غذا نیست؛ گل‌های روی بشقاب نیز درباره‌ی اتفاق‌های اطراف‌شان نظر دارند. ابزار آشپزخانه هم از آینده‌ی کاری خود می‌ترسند یا آرزویی ناسازگار با کاربردشان دارند.

بعضی از داستان‌ها از دید همین شخصیت‌های غیرانسانی بیان می‌شوند و بعضی دیگر، دریافت کودک از محیط را دنبال می‌کنند. نتیجه، جابه‌جایی مداوم زاویه‌ی دید است: غذایی که برای انسان خوشایند است، برای ساکنان بشقاب تهدید محسوب می‌شود. طنز داستان‌ها اغلب از همین تفاوت برداشت‌ها شکل می‌گیرد. نام‌گذاری‌های بازیگوشانه، صداهایی مثل قیژقیژ و گفت‌وگوهای محاوره‌ای نیز در ساختن فضای قصه‌ها نقش دارند.

کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ درون‌مایه‌های خود را از راه موقعیت‌های گوناگون پیش می‌برد. داستان «خاله‌سوسکه شب شده؟» نگرانی از تغییر ظاهر و واکنش اطرافیان را به میان می‌آورد. شخصیت‌های آشنایی مثل بز زنگوله‌پا و غول چراغ‌جادو نیز در نقش‌هایی متفاوت حضور پیدا می‌کنند؛ یکی مسئولیت مراقبت از بچه‌ها را به دیگری می‌سپارد و دیگری در قصابی کار می‌کند. این جابه‌جایی نقش‌ها، انتظار معمول از قصه‌های قدیمی را تغییر می‌دهد.

داستان «روزی که از آسمان چیپس می‌بارید»، رابطه‌ی نوه و مادربزرگ را به ماجرایی درباره‌ی روشنایی و تاریکی پیوند می‌زند. مادربزرگ در این ماجرا همراهی آگاه و فعال است، نه تماشاگری نگران. داستان روزی که دیوها ما را نخوردند نیز کنجکاوی درباره‌ی جهان بیرون را از چشم شخصیت‌هایی نشان می‌دهد که شناخت‌شان به محیطی محدود وابسته است. زهرا صنوبری از این مسیر به موضوع‌هایی مثل همکاری، قضاوت شتابزده و میل به شناختن می‌رسد. قصه‌ها امکان تأمل درباره‌ی این موضوع‌ها را فراهم می‌کنند، بی‌آنکه ماجراجویی و شوخی را کنار بگذارند یا همه‌ی شخصیت‌ها را شبیه یکدیگر کنند.

خلاصه کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ چند ماجرای مستقل را دنبال می‌کند. یکی از قصه‌ها از بشقابی شروع می‌شود که لوبیاهای غذای داخلش، بی‌خبر از سرنوشت خود، مشغول شادی‌اند. گل‌های بشقاب با فهمیدن ترس آن‌ها، درگیر تصمیمی دشوار می‌شوند. قصه‌ای دیگر، پوپک و پدرش را در کنار پرنده‌ای قرمزرنگ قرار می‌دهد که پیامی عجیب آورده است؛ جوراب پاره، دایی بزرگ و قورمه‌سبزی سرنخ‌های جست‌وجوی آن‌ها می‌شوند. خاله‌سوسکه هم برای لکه‌های تازه‌ی پوستش از آشنایان کمک می‌خواهد.

در ماجرایی دیگر، سفیدک، چاقویی که دوست ندارد چیزی ببرد، با بادکنکی به نام مارشمالو آشنا می‌شود. شخصیت‌های این داستان‌ها باید میان ترس، عادت و خواسته‌های خود تصمیم بگیرند.

چرا باید کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان‌ها اتفاق‌های روزمره را از دید اشیا و موجودات غیرانسانی نشان می‌دهند.
• موقعیت‌های طنزآمیز، زمینه‌ی گفت‌وگو درباره‌ی تفاوت‌ها و قضاوت‌های شتابزده را فراهم می‌کنند.
• شخصیت‌های قصه‌های آشنا در شغل‌ها و مناسباتی متفاوت ظاهر می‌شوند.
• ماجراهای مستقل، شکل‌های گوناگون همکاری و روبه‌روشدن با ترس را تصویر می‌کنند.

خواندن کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب ستاره ها چه مزه ای دارند؟ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های کوتاه خیال‌انگیز و طنزآمیز.
• خوانندگان علاقه‌مند به قصه‌هایی درباره‌ی دوستی، تفاوت‌ها و کنجکاوی.
• والدین و مربیانی که از داستان برای گفت‌وگو درباره‌ی احساسات و انتخاب‌ها استفاده می‌کنند.