کتاب آخرین جرعه نور

کتاب آخرین جرعه ی نور سروده‌ی نیلا بستان پیرا، مجموعه‌ای از شعرهای فارسی درباره‌ی تنهایی، عشق، خاطره و میل به ادامه‌دادن زندگی است. دریا، پروانه، باد و خورشید در این شعرها فقط منظره نمی‌سازند؛ هرکدام صورتی از دلتنگی، رهایی یا امید را پیش چشم می‌آورند. شاعر گاهی از نبودن و ازدست‌دادن می‌گوید و گاهی در دل همان اندوه، نشانه‌ای برای دوباره آغازکردن پیدا می‌کند. انتشارات متخصصان این کتاب را منتشر کرده است. شعرها میان تجربه‌های شخصی و تأمل درباره‌ی رابطه‌های انسانی حرکت می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آخرین جرعه نور

کتاب آخرین جرعه ی نور مجموعه‌شعری از نیلا بستان پیرا است که تجربه‌ی زیستن را در رفت‌وبرگشت میان تلخی و شیرینی دنبال می‌کند. شاعر در مقدمه، شعرها را برآمده از گریه‌ها، لبخندها، امیدها و ناامیدی‌ها معرفی کرده است. مجموعه ۵۲ شعر دارد و عنوان‌هایی مانند پیله و پرواز، هم‌قدم دریا، گفت‌وگو با ساعت دوازده، میراث سایه‌ها و دنیای بی‌زنجیر، دامنه‌ی موضوع‌های این کتاب را نشان می‌دهند. شعرها در سطرهای کوتاه شکل گرفته‌اند و مکث، پرسش، خطاب و تکرار در پیش‌بردن احساس نقش دارند. گوینده گاهی با محبوبی غایب سخن می‌گوید و گاهی ساعت، دریا یا سایه را طرف گفت‌وگو قرار می‌دهد. این جابه‌جایی مخاطب، احساس‌های درونی را به اشیا و منظره‌ها پیوند می‌زند. طبیعت نیز حضوری ثابت اما تغییرپذیر دارد: دریا می‌تواند دوست و پناه باشد یا تصویری از بی‌قراری و فرورفتن؛ خورشید نیز گاهی نشانه‌ی گرما و آغاز است و گاهی دور، پنهان یا بی‌تفاوت دیده می‌شود. این تصویرها بسته به حال گوینده تغییر معنا می‌دهند و فاصله‌ی میان آرامش و اضطراب را آشکار می‌کنند.
کتاب آخرین جرعه ی نور در کنار دلتنگی‌های عاشقانه، به گذر زمان، بازگشت خاطرات کودکی، ظاهر فریبنده‌ی آدم‌ها و دشواری حفظ امید توجه دارد. شعر گذر از باران خاطرات، یاد گذشته را به خاک باران‌خورده، گندمزار و شب پرستاره پیوند می‌زند. درخشش پوشالی، تصویر آدمک‌های شیشه‌ای را برای بیان شکنندگی ظاهرهای درخشان به کار می‌گیرد. این تصویرها احساس‌های شخصی را به تأمل درباره‌ی مناسبات انسانی نزدیک می‌کنند. بااین‌حال، مجموعه در اندوه متوقف نمی‌شود. جوانه، بهار و روشنایی در شعرهای مختلف امکان ادامه را زنده نگه می‌دارند؛ امکانی که همیشه قطعی یا بی‌درد نیست. خیال نیز نقشی دوگانه دارد: گاهی پناهی برای تحمل فقدان است و گاهی فاصله‌ی آرزوها را با واقعیت نمایان می‌کند. شعرها میان پذیرفتن زخم و آرزوی رهایی در حرکت‌اند. خواندن پیوسته‌ی مجموعه، تغییر حال گوینده را از انتظار و دل‌شکستگی تا میل به برخاستن نشان می‌دهد، بی‌آنکه همه‌ی این تجربه‌ها به پاسخی یکسان برسند.

چرا باید کتاب آخرین جرعه نور را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آخرین جرعه ی نور را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تصویرهای دریا، باد و روشنایی، حالت‌های متفاوت دلتنگی و امید را ملموس می‌کنند.
• گفت‌وگو با ساعت و سایه، تأمل درباره‌ی زمان و تنهایی را به موقعیت‌هایی مشخص پیوند می‌زند.
• شعرها در کنار فقدان عاشقانه، خاطرات کودکی و فاصله‌ی ظاهر آدم‌ها با درونشان را نیز مطرح می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب آخرین جرعه ی نور به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر فارسی با مضمون عشق، جدایی و تنهایی.
• خوانندگانی که پیوند تصویرهای طبیعت با احساس‌های انسانی را دنبال می‌کنند.
• مخاطبانی که به تأمل شاعرانه درباره‌ی خاطره، گذر زمان و امید علاقه دارند.