کتاب به وقت دل

کتاب به وقت دل نوشته علی هادی مقدم، مجموعه‌ای از دل‌نوشته‌ها، تأملات و شعرها درباره‌ی ایمان، تردید، عشق الهی و مسئولیت انسان در برابر دیگران است. نویسنده از خلوت مناجات به پرسش‌های زندگی اجتماعی می‌رسد؛ از معنای مرگ و اثر دعا می‌نویسد و برداشت‌های دینی، تعصب و برتری‌جویی را نیز به پرسش می‌کشد. دغدغه‌ی اصلی او، نسبت باورهای انسان با شیوه‌ی زیستن و آرامش درونی است. انتشارات متخصصان این کتاب را منتشر کرده است. نوشته‌ها بیش از آرایش کلام، بر بیان دغدغه‌های شخصی و اعتقادی تکیه دارند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به وقت دل

کتاب به وقت دل، حاصل نوشته‌های علی هادی مقدم در حال‌وهوای متفاوت روحی و فکری است. نویسنده در دیباچه، انگیزه‌ی خود را درددل‌کردن، رهایی از تنهایی و شریک‌شدن در اندیشه‌ها معرفی کرده است. او همچنین توضیح می‌دهد که محتوا برایش بر آرایه‌های کلام و قواعد شعر اولویت داشته است. مجموعه، قطعه‌های کوتاه منثور را در کنار شعرهای نیایشی، عاطفی و انتقادی قرار می‌دهد. نوشته‌ها عنوان‌های مستقلی دارند و هر عنوان، دریچه‌ای به یک احساس یا مسئله می‌گشاید. «تردید»، «دریا»، «سیر در مقصد»، «دوگانگی» و «بی‌کلک یار» نمونه‌هایی از این عنوان‌ها هستند. خطاب‌های عاشقانه به خدا، یاد مادر، نگرانی از غفلت و پرسش درباره‌ی اختیار، فضای شخصی مجموعه را می‌سازند. نویسنده گاهی از موضع اطمینان سخن می‌گوید و گاهی سرگردانی خود را در برابر اختلاف برداشت‌ها بیان می‌کند. همین تغییر حال، فاصله‌ی میان یقین و پرسش را به یکی از موضوع‌های اصلی نوشته‌ها تبدیل کرده است.
کتاب به وقت دل در خلوت احساس متوقف نمی‌ماند؛ بخش قابل‌توجهی از نوشته‌ها، پیامدهای اجتماعی باورها را بررسی می‌کند. نویسنده در قطعه‌های انتقادی، از فاصله‌ی میان اصول دینی و رفتار پیروان، اختلاف‌های فرقه‌ای، اعتبار روایت‌ها و جایگاه خرد سخن گفته است. او درعین حفظ تعلق اعتقادی خود، برخی عادت‌ها و تفسیرهای رایج را نقد می‌کند. متن‌ها در این زمینه بیانگر دریافت‌ها و استدلال‌های شخصی او هستند، نه صرفاً شرح آموزه‌های دینی. موضوع‌هایی مانند کار، ثروت، کمک به نیازمندان و میل به تأیید دیگران نیز به همین پرسش مرکزی بازمی‌گردند: باور چگونه در رفتار روزانه آشکار می‌شود؟ تمثیل دریا، کشمکش فیل و فیلبان و تقابل‌های کوتاه، به بیان این دغدغه‌ها شکل می‌دهند. لحن نوشته‌ها میان شکایت، اندرز، مناجات و پرسش جابه‌جا می‌شود. مخاطب در این مجموعه، علاوه‌بر احساس دلتنگی و اشتیاق، با حساسیت نویسنده نسبت به عدالت، مسئولیت و پرهیز از خودبرتربینی روبه‌رو می‌شود. خواندن قطعه‌ها نیز امکان مکث بر یک موضوع مستقل را فراهم می‌کند، بی‌آنکه دنبال‌کردن ماجرایی پیوسته ضرورت داشته باشد.

چرا باید کتاب به وقت دل را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب به وقت دل را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• هم‌نشینی شعر و نثر، بیان احساسی و استدلال شخصی نویسنده را کنار هم نشان می‌دهد.
• نوشته‌ها زمینه‌ای برای تأمل درباره‌ی رابطه‌ی ایمان، تردید و آرامش فراهم می‌کنند.
• نقد تعصب و رقابت برای تأیید دیگران، بحث‌های اعتقادی را به رفتار اجتماعی پیوند می‌زند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب به وقت دل به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به دل‌نوشته‌ها و شعرهای نیایشی و معنوی.
• خوانندگانی که به تجربه‌ی شخصی تردید و ایمان علاقه دارند.
• مخاطبانی که دغدغه‌ی نسبت دین‌داری با خردورزی و مسئولیت اجتماعی دارند.