کتاب از پسش برآمدیم، پسر

کتاب از پسش برآمدیم، پسر (We Did Ok, Kid) نوشته آنتونی هاپکینز، خاطرات بازیگری است که برای شناختن خودش به کودکی، خانواده و احساس دیرپای بیگانگی بازمی‌گردد. هاپکینز از پسربچه‌ای می‌گوید که مدرسه توانایی‌هایش را نمی‌دید اما موسیقی، مطالعه و تقلید صدا برایش دنیایی دیگر می‌ساختند. این مموار، فاصله‌ی میان اضطراب آغاز زندگی و پذیرش زخم‌های گذشته را یادآوری می‌کند. انتشارات سرو (سروش دانش) این کتاب را با ترجمه امیر فغانی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب از پسش برآمدیم، پسر

کتاب از پسش برآمدیم، پسر زندگی‌نامه‌ی خودنوشت آنتونی هاپکینز است؛ روایتی اول‌شخص که شناخت صاحب خاطرات را به فهرست نقش‌ها و موفقیت‌های حرفه‌ای محدود نمی‌کند. نویسنده به سراغ تجربه‌هایی رفته که پیش از شناخته‌شدن، تصور او از خودش را شکل داده‌اند: تنهایی، اضطراب، رابطه‌ی دشوار با مدرسه و احساس جورنبودن با محیط. فضای کودکی او میان نانوایی خانوادگی، خانه‌ای آکنده از نگرانی و مدرسه‌های شبانه‌روزی شکل می‌گیرد.

خانواده برای تحصیل فرزندشان ارزش قائل‌اند اما انتظارات‌شان اغلب به سرزنش تبدیل می‌شود. معلمان نیز بی‌علاقگی او به درس و ورزش را نشانه‌ی ناتوانی می‌بینند. هاپکینز این قضاوت‌ها را در کنار کنجکاوی گسترده‌اش درباره‌ی جهان قرار داده است. همین تقابل، یکی از پرسش‌های محوری این کتاب را می‌سازد: توانایی یک کودک چگونه ممکن است پشت نمره‌ها و برچسب‌ها پنهان بماند؟

کتاب از پسش برآمدیم، پسر خاطرات خانوادگی را نیز به بخشی از جست‌وجوی هویت تبدیل می‌کند. پدر و پدربزرگ‌ها فقط چهره‌هایی در گذشته نیستند؛ هر یک شیوه‌ای برای مواجهه با کار، فقدان و سختی نمایندگی می‌کنند. توصیه به ادامه‌دادن، پنهان‌کردن درد و رهاکردن گذشته در حرف‌های آنان تکرار می‌شود. آنتونی هاپکینز اثر این توصیه‌ها را بر سکوت و فاصله‌گرفتن خودش از دیگران بررسی کرده است. روایت میان بازسازی صحنه‌ها، گفت‌وگوهای به‌یادمانده و تأمل درباره‌ی معنای آن‌ها حرکت می‌کند. طنز تلخ نیز در توصیف اقتدار بزرگ‌ترها و واکنش‌های سرکشانه‌ی کودک حضور دارد.

کتاب از پسش برآمدیم، پسر مدرسه و خانواده را در کنار کشف علاقه‌های هنری قرار می‌دهد. دانشنامه‌خوانی، پیانو، نقاشی و مواجهه با اجرای هملت، مسیرهایی برای بروز توانایی‌هایی می‌شوند که آموزش رسمی کمتر دیده است. شعرخوانی در کلاس نیز موقعیتی می‌سازد که سکوت همیشگی نویسنده جای خود را به اجرا می‌دهد. بخش پایانی این کتاب به گزیده‌ای از شعرهای محبوب هاپکینز اختصاص دارد. شعرها امتداد همان رابطه‌ی شخصی با ادبیات‌اند؛ رابطه‌ای که در خاطرات کودکی نیز دیده می‌شود. حاصل، تصویری از پیوند میان حساسیت هنری و تجربه‌ی طردشدن است، نه‌صرفاً شرح رسیدن به شهرت.

خلاصه کتاب از پسش برآمدیم، پسر

هاپکینز خاطراتش را از عکسی در کودکی آغاز می‌کند و از فاصله‌ای طولانی به پسربچه‌ی مضطرب درون تصویر نگاه می‌اندازد. او سپس تجربه‌ی جدایی از والدین در مدرسه‌ی شبانه‌روزی، تحقیر معلمان و پناه‌بردن به بی‌اعتنایی را بازگو می‌کند. بزرگ‌ترها آینده‌ی او را نگران‌کننده می‌دانند اما علاقه‌اش به دانشنامه، ادبیات و موسیقی تصویری دیگر از توانایی‌هایش نشان می‌دهد. دیداری خانوادگی فرصتی می‌شود تا حافظه و دانسته‌هایش دیده شوند. تماشای هملت و خواندن شعر در کلاس نیز امکان بیان احساساتی را پیش رویش می‌گذارند که معمولاً پنهان‌شان می‌کند.

کتاب از پسش برآمدیم، پسر از خلال این تجربه‌ها، رابطه‌ی میان تنهایی، قضاوت دیگران و پیداکردن امکان بیان خود را دنبال می‌کند. دغدغه‌ی اصلی، حذف گذشته نیست؛ فهمیدن تأثیر زخم‌هایی است که در شکل‌گیری شخصیت و کشش به هنر سهم داشته‌اند.

چرا باید کتاب از پسش برآمدیم، پسر را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب از پسش برآمدیم، پسر را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• خاطرات، فاصله‌ی میان تصویر عمومی یک بازیگر و تجربه‌های شخصی او را نشان می‌دهند.
• تجربه‌های مدرسه، زمینه‌ای برای فکرکردن درباره‌ی پیامدهای تحقیر و برچسب‌زدن فراهم می‌کنند.
• شرح مواجهه با شعر، موسیقی و نمایش، نقش هنر در بیان احساسات پنهان را روشن می‌کند.

خواندن کتاب از پسش برآمدیم، پسر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب از پسش برآمدیم، پسر به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به خاطرات بازیگران و زندگی شخصی آنتونی هاپکینز.
• خوانندگان علاقه‌مند به مضمون تنهایی و رابطه‌ی والدین و فرزندان.
• مخاطبانی که به تجربه‌های مدرسه و شکل‌گیری علاقه‌های هنری توجه دارند.

درباره آنتونی هاپکینز

سِر فیلیپ آنتونی هاپکینز (Sir Anthony Hopkins) (متولد ۱۹۳۷)، بازیگر افسانه‌ای سینما و تئاتر، پس از دانش‌آموختگی از کالج سلطنتی موسیقی و درام ولز و آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن، به دعوت سِر لارنس اولیویه به تئاتر ملی سلطنتی بریتانیا ملحق شد و با اجرای نقش‌های کلاسیک و شکسپیری، مهارت خود را به نمایش گذاشت. هاپکینز در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ با فیلم «شیر در زمستان» (۱۹۶۸) در نقش ریچارد شیردل رسماً وارد عرصه‌ی بین‌المللی سینما شد و در دهه‌های بعد با آثاری چون «مرد فیل‌نما» (۱۹۸۰) اثر دیوید لینچ، جایگاه حرفه‌ای خود را در هالیوود و سینمای جهان تثبیت کرد.

نقطه‌ی عطف کارنامه‌ی سینمایی هاپکینز در سال ۱۹۹۱ با تجسم شخصیت دکتر هانیبال لکتر در فیلم «سکوت بره‌ها» رقم خورد؛ نقشی که علی‌رغم حضور زمانی کوتاه، اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای او به همراه آورد و یکی از نمادین‌ترین ضدقهرمان‌های تاریخ تصویر را شکل داد. او در سال ۲۰۲۰ با فیلم «پدر» ساخته‌ی فلوریان زلر، توانست دومین جایزه‌ی اسکار نقش اول مرد را کسب کند.

کارنامه‌ی سینمایی هاپکینز دربرگیرنده‌ی آثاری نظیر «بازمانده‌ی روز»، «افسانه‌های خزان»، «نیکسون» ساخته‌ی الیور استون، «آمیستاد» استیون اسپیلبرگ و «دو پاپ» در نقش پاپ بندیکت شانزدهم است. هاپکینز که در سال ۱۹۹۳ به پاس خدماتش به هنر درام نشان شوالیه دریافت کرده، افزون بر بازیگری، در حوزه‌ی آهنگسازی قطعات کلاسیک و نقاشی نیز فعالیت مستمر دارد.