کتاب پذیرش

کتاب پذیرش (Admission) نوشته جولی باکسبام، ماجرای نوجوانی است که دستگیری مادرش، معنای موفقیت و شایستگی را برای او زیر سؤال می‌برد. کلویی در خانواده‌ای ثروتمند بزرگ شده و حالا باید با اتهام تقلب در پذیرش دانشگاه روبه‌رو شود؛ اتهامی که آینده‌اش را به تصمیم‌های والدینش گره می‌زند. داستان از دل یک رسوایی، به رابطه‌ی والدین و فرزندان، فشار انتظارات و نابرابری فرصت‌ها نزدیک می‌شود. این رمان را نشر سبزان با ترجمه طراوت رومیانی منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پذیرش

کتاب پذیرش رمانی نوجوانانه از جولی باکسبام است که بحران ورود به دانشگاه را به پرسش‌هایی درباره‌ی امتیاز اجتماعی، مسئولیت و اعتماد پیوند می‌دهد. کلویی برینگر، راوی ۱۷ ساله، در محیطی زندگی می‌کند که شهرت مادر بازیگرش و ثروت خانواده، بسیاری از دشواری‌ها را از او دور نگه داشته‌اند. او در مدرسه‌ای خصوصی درس می‌خواند و امکانات فراوانی دارد اما نمره‌هایش با انتظار والدینش هماهنگ نیست.

روایت اول‌شخص، فاصله‌ی میان ظاهر آسوده‌ی زندگی او و احساس ناکافی‌بودنش را آشکار می‌کند. شوخی‌های کلویی درباره‌ی خودش، مدرسه و مناسبات خانه، کنار شرم و اضطراب او قرار می‌گیرند. این همنشینی اجازه نمی‌دهد تجربه‌ی او فقط به ترس از مجازات محدود شود؛ مسئله، تصویری هم هست که او از ارزش خودش ساخته است.

کتاب پذیرش میان حال و گذشته رفت‌وبرگشت دارد. بخش‌های حال، خانواده را در برابر دوربین‌ها، خبرها و پیام‌های نفرت‌آمیز قرار می‌دهند؛ بخش‌های گذشته، انتظارات و تصمیم‌هایی را نشان می‌دهند که پیش از بحران عادی به نظر می‌رسیدند. این جابه‌جایی، فرصت سنجیدن رفتارها را فراهم می‌کند، بی‌آنکه میزان آگاهی کلویی از اتفاقات را از ابتدا قطعی بداند. شولا، دوست نزدیک و موفق او، تفاوت میان برخورداری از امکانات و داشتن توانایی تحصیلی را برجسته می‌کند.

آیلا، خواهر کوچک‌ترش، نیز آینه‌ی دیگری برای مقایسه‌های آزاردهنده‌ی کلویی است. علاقه‌ی او به لوی و لذت‌بردنش از کمک به کودکی در مرکز خوانش، وجه‌هایی از زندگی‌اش را نشان می‌دهند که در کارنامه‌ی درسی خلاصه نمی‌شوند. رابطه‌ی مادر و دختر نیز صرفاً تقابل قربانی و مقصر نیست؛ محبت، وابستگی، خشم و نیاز به حمایت در کنار هم حضور دارند. داستان جولی باکسبام از همین تعارض‌ها برای طرح یک سؤال استفاده می‌کند: حمایت والدین از کجا به نادیده‌گرفتن خواسته‌ها و توانایی‌های فرزند تبدیل می‌شود؟

خلاصه داستان پذیرش

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کلویی صبح زود در خانه را باز می‌کند و به‌ جای بسته‌ی پستی، مأموران اف‌بی‌آی را می‌بیند. مأموران برای دستگیری مادرش، جوی فیلدز، آمده‌اند؛ بازیگری مشهور که به کلاهبرداری در پذیرش دانشگاه متهم شده است. خبر به‌سرعت پخش می‌شود و زندگی خصوصی خانواده به موضوع بحث عمومی تبدیل می‌شود.

داستان سپس به روزهای آمادگی کلویی برای آزمون ورودی برمی‌گردد؛ روزهایی که نمره‌های پایین، مقایسه با دیگران و اصرار والدین بر دانشگاهی نامدار، او را تحت فشار گذاشته‌اند. ورود مشاوری خصوصی، وعده‌ی هموارشدن مسیر را همراه می‌آورد اما بعضی پیشنهادهای او برای کلویی نگران‌کننده‌اند. کتاب پذیرش میان این دو مقطع حرکت می‌کند و کلویی را مقابل پرسش دشوار آگاهی، بی‌خبری و مسئولیت خودش قرار می‌دهد.

چرا باید کتاب پذیرش را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پذیرش را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• رفت‌وبرگشت میان گذشته و حال، امکان مقایسه‌ی تصمیم‌های ظاهراً عادی با پیامدهایشان را فراهم می‌کند.
• داستان، تفاوت میان همدلی با یک شخصیت و پذیرفتن توجیه‌های او را پیش می‌کشد.
• رابطه‌ی کلویی و والدینش، مرز مبهم محبت، کنترل و جاه‌طلبی را نشان می‌دهد.
• حضور رسانه‌ها، تأثیر قضاوت عمومی بر تجربه‌ی شرم را ملموس می‌کند.

خواندن کتاب پذیرش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• علاقه‌مندان به رمان‌های نوجوان با محور بحران اخلاقی و روابط والدین و فرزندان.
• خوانندگانی که به موضوع نابرابری فرصت‌های تحصیلی و فشار موفقیت علاقه دارند.
• مخاطبانی که از شخصیت‌های مردد، راوی اول‌شخص و کنار هم‌ قرارگرفتن شوخی و اضطراب در داستان استقبال می‌کنند.

بخشی از کتاب پذیرش

«لابد خواهر کوچک‌ترم آیلا ادعا می‌کند صدای قدم‌هایشان را قبل از اینکه زنگ در به صدا دربیاید شنیده، مثل یک موسیقی متن در حال اوج گرفتن. با... شمارهٔ... سه... می‌گوید می‌دانسته قرار است چه اتفاقی بیفتد. اسلحه‌ها، دستبند فلزی، دوربین‌ها، تیتر اخبار، تبدیل شدن از انسان به یک جوک توی اینترنت، پایان همه چیز، به همین راحتی.

من حرفش را باور نمی‌کنم.

او قسم می‌خورد که شب قبل از زلزلهٔ بزرگی که پاییز گذشته در تایلند آمد، خوابش را دیده بود، که شک کرده بود بیانسه می‌خواهد بی‌خبر یک آلبوم جدید منتشر کند، که سه سال قبل پیش‌بینی کرده بود همه از کاپ‌کیک خسته، و به جایش طرفدار ماکارون می‌شوند. باید بگویم آیلا دوست دارد اولین کسی باشد که از چیزی باخبر می‌شود، که برای خلق چیزی که اصلاً خلق‌کردنی نیست ستایش بشود. من همیشه آخرین کسی‌ام که باخبر می‌شود. شاید این بزرگ‌ترین تفاوت بین ماست؛ اینکه چقدر پیش‌بینی مسائل غیرقابل پیش‌بینی برای هرکدام از ما راحت است، اینکه هرکداممان چقدر برای برخورد با چیزی که نمی‌شود برایش آماده شد آماده‌ایم.

من آماده نیستم. آخرالزمان نباید وقتی برسد که دمپایی لاانگشتی پوشیدی، یا یک شلوار گرمکن که پشتش مخفف اسم دبیرستانت (WVHS) نوشته شده. حداقل من هیچ‌وقت آخر قصه را این‌طور تصور نکرده بودم: انتظار داشتم به چند تا باطری ذخیره، یک چراغ‌قوه و چند بطری آب احتیاج پیدا کنم، که البته هیچ‌کدام باعث نمی‌شد این لحظه آسان‌تر بشود.»