کتاب بازگشت مردگان

کتاب بازگشت مردگان (Life with the Afterlife) نوشته ایمی برونی، تجربه‌های شخصی و حرفه‌ای او را در بررسی پدیده‌های ماورایی دنبال می‌کند. نویسنده به‌ جای وعده‌ی اثبات زندگی پس از مرگ، از تغییر باورهایش، مواجهه با ناشناخته‌ها و مسئولیت در برابر کسانی می‌گوید که تجربه‌هایی ترسناک داشته‌اند. نکته‌ی محوری، فاصله‌گرفتن از تصویر ارواح به‌ عنوان موجوداتی صرفاً ترسناک و توجه به سرگذشت انسان‌هایی است که برونی معتقد است همچنان خواهان شنیده‌شدن هستند. یاشار مجتهدزاده این مموار را ترجمه و نشر سبزان آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بازگشت مردگان

کتاب بازگشت مردگان نوشته‌ی ایمی برونی، خاطرات زندگی، گزارش تجربه‌های مرتبط با ارواح و تأمل درباره‌ی شیوه‌ی بررسی ادعاهای ماورایی را در کنار یکدیگر قرار داده است. نویسنده از خانواده‌ای می‌آید که حضور ارواح را امری پذیرفتنی می‌دانستند؛ همین زمینه، ترس و کنجکاوی او را به‌ شکلی متفاوت شکل داده است. روایت اول‌شخص، امکان دنبال‌کردن تغییر نگاه او را فراهم می‌کند: کودکی که مطالب کتاب‌های مربوط به ارواح را بی‌چون‌وچرا می‌پذیرفت، در مسیر کار گروهی به ضرورت بررسی سابقه‌ی مکان‌ها و سنجیدن روایت‌ها توجه می‌کند.

چارچوب محتوایی این کتاب بر ۱۳ حقیقت یا به‌ تعبیر نویسنده، ۱۳ شیوه‌ی اندیشیدن درباره‌ی این موضوع بنا شده است. عنوان‌هایی مانند «ارواح هم مثل ما زنده‌ها هستند»، «ارواح نمی‌خواهند شما را بترسانند» و «شکار ارواح یک سرگرمی است نه یک شغل» نشان می‌دهند که بحث تنها درباره‌ی اتفاقات هولناک نیست. ایمی برونی مسئله‌ی ترس، انگیزه‌ی جست‌وجو، دشواری‌های کار و مسئولیت اخلاقی در مواجهه با تجربه‌های دیگران را نیز مطرح کرده است.

کتاب بازگشت مردگان همچنین فاصله‌ی میان تجربه‌های گزارش‌شده، افسانه‌های محلی و بازنمایی تلویزیونی یا سینمایی را بررسی می‌کند. خانه‌های مسکونی، آسایشگاه‌های متروک، زندان‌ها و بناهای تاریخی، فضای خاطرات را می‌سازند؛ اما پرسش درباره‌ی گذشته‌ی ساکنان این مکان‌ها به‌ اندازه‌ی صداها و سایه‌های ادعاشده اهمیت دارد. نویسنده در بحث مربوط به خانواده‌ی پرون و فیلم احضار، روایت‌های متفاوت را در کنار هم می‌گذارد و به پیامدهای نسبت‌دادن اتهام‌های بی‌پشتوانه به افراد درگذشته توجه نشان می‌دهد. موضوع دیگر، محدودیت برنامه‌سازی است: زمان فیلم‌برداری و هدف‌های یک برنامه لزوماً با پیگیری کامل مشکلات افراد سازگار نیست.

برونی میان یافتن نشانه‌ای هیجان‌انگیز و شنیدن سرگذشت کسی که نیازمند کمک تلقی می‌شود، تفاوت می‌گذارد. حال‌وهوای متن نیز میان دلهره، شوخی‌های شخصی و نگرانی برای خانواده‌های درگیر تغییر می‌کند. خواننده ضمن آشنایی با ابزارها و همکاری‌های این حوزه، با اختلاف‌نظر اعضای گروه‌ها درباره‌ی اعتبار شواهد روبه‌رو می‌شود. این اختلاف‌ها یادآور می‌شوند که حتی همراهان یک تحقیق نیز الزاماً برداشت یکسانی از یک مشاهده ندارند.

خلاصه کتاب بازگشت مردگان

ایمی برونی در کتاب بازگشت مردگان، مسیر علاقه‌اش به ارواح را از تجربه‌های کودکی تا فعالیت در گروه‌های تحقیقاتی و برنامه‌های تلویزیونی دنبال می‌کند. مسئله‌ی اصلی او به‌تدریج از پیداکردن نشانه‌های حضور ارواح به شناخت سرگذشت و نیازهای احتمالی آن‌ها تغییر می‌کند.

نویسنده معتقد است بسیاری از رفتارهایی که ترسناک تعبیر می‌شوند، ممکن است تلاشی برای ارتباط باشند؛ البته این برداشت را در چارچوب باورها و تجربه‌های خود بیان می‌کند، نه نتیجه‌ای اثبات‌شده. او بررسی اسناد تاریخی، گفت‌وگو با ساکنان و بازنگری در روایت‌های مشهور را بخشی از کارش معرفی کرده است. بحث درباره‌ی هزینه‌ها، روابط گروهی و فشار حضور در تلویزیون نیز تصویر پرزرق‌وبرق این فعالیت را تعدیل می‌کند. پیام محوری، همراه‌کردن کنجکاوی با احترام، مسئولیت‌پذیری و آمادگی برای پذیرفتن ندانستن است.

چرا باید کتاب بازگشت مردگان را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بازگشت مردگان را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• خاطرات نویسنده، پشت‌صحنه‌ی بررسی مکان‌های مشهور به تسخیرشدگی را نشان می‌دهد.
• بحث درباره‌ی اسناد تاریخی، تفاوت شایعه و اطلاعات قابل‌بررسی را برجسته می‌کند.
• مقایسه‌ی تجربه‌های نقل‌شده با تصویر سینمایی، زمینه‌ی تأمل درباره‌ی نقش سرگرمی در شکل‌گیری باورها را فراهم می‌کند.
• اختلاف‌نظر همکاران، دشواری تفسیر مشاهده‌های مبهم را آشکار می‌سازد.

خواندن کتاب بازگشت مردگان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب بازگشت مردگان به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به خاطرات بررسی‌کنندگان پدیده‌های ماورایی.
• تماشاگران برنامه‌های مرتبط با ارواح که درباره‌ی پشت‌صحنه‌ی تولید کنجکاوند.
• خوانندگانی که به رابطه‌ی ترس، باور شخصی و تفسیر تجربه‌های مبهم علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به بررسی تفاوت افسانه‌های محلی و سوابق تاریخی.

بخشی از کتاب بازگشت مردگان

«داستان زندگی والت دیزنی با یک موش آغاز شد و داستان من با یک روح. وقتی بچه بودم، همهٔ اعضای خانواده‌ام این واقعیت را پذیرفته بودند که خانهٔ ما در آلامدای کالیفرنیا در تسخیر ارواح است. از همان روز اول که به آن خانهٔ ییلاقی نقل‌مکان کردیم، واضح بود که ارواح در آنجا حضور دارند، ولی والدین من خیلی راحت با این قضیه کنار آمدند. در واقع، آنها همواره من، برادر و دو خواهر دیگرم را تشویق می‌کردند که از چیزهای ناشناخته ترس نداشته باشیم. همیشه حضور ارواح را در خانهٔ خود احساس می‌کردیم و دربارهٔ آنها با یکدیگر به گفتگو می‌پرداختیم. مخصوصاً مادرم مدام روح پسربچهٔ کوچکی را می‌دید که جست‌وخیز می‌کند و از یک اتاق به اتاق دیگر می‌دود. پدرم به پدیده‌های ماورایی علاقهٔ زیادی داشت و این اتفاقات از نظر ما چیز خیلی عجیب و ترسناکی نبود. همهٔ ما به وجود ارواح باور داشتیم و پذیرفته بودیم که آنها گاهی سر از خانهٔ ما درمی‌آورند. این موضوع برای من کاملاً عادی و معمولی بود. بله، کاملاً عادی و معمولی.

شاید الآن کمی عجیب به نظر برسد، ولی این طرز فکر دریچه‌ای به دنیایی کاملاً جدید را برای من گشود. من به‌گونه‌ای بزرگ شدم که پذیرای این ایده باشم که در این دنیا چیزهای غیرقابل توضیح زیادی وجود دارند و همچنین یاد گرفتم از مواجهه با این پدیده‌ها ترسی به دل راه ندهم. این طرز فکر سبب شد در مسیری تازه به‌سوی یک دنیای شگفت‌انگیز قرار بگیرم، مسیری که وقتی یک دختربچهٔ بی‌خیال در دههٔ هشتاد بودم و تا دیروقت در تاریکی مشغول بازی می‌شدم، اصلاً فکرش را هم نمی‌کردم.»