کتاب اپیدمی

کتاب اپیدمی نوشته علیرضا امیدی است؛ نمایشنامه‌ای که شهری خیالی را پیش چشم می‌گذارد، جایی که کشف ماده‌ای برای واداشتن آدم‌ها به راست‌گویی، نظم ظاهری زندگی را به‌هم می‌زند و لایه‌های پنهان روابط، سیاست و اخلاق را آشکار می‌کند. این کتاب از دل گفت‌وگوها و موقعیت‌های نمایشی، پرسشی جدی را پیش می‌کشد: اگر امکان پنهان‌کردن دروغ از میان برود، چه چیزی از جامعه باقی می‌ماند؟ این کتاب را نشر سنجاق منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اپیدمی

کتاب اپیدمی نوشته علیرضا امیدی یک نمایشنامه با فضای اجتماعی و سیاسی است که ماجراهایش در شهری خیالی به نام نو ورسیتی رخ می‌دهد؛ شهری آرام با کافه، کلیسا، ایستگاه پلیس، روزنامه و رقابت انتخاباتی، اما زیر این ظاهر مرتب، شبکه‌ای از منفعت، تظاهر و پنهان‌کاری جریان دارد. نویسنده از همان آغاز با واردکردن شخصیت نویسنده به صحنه، مرز میان روایت و اجرا را کمی جابه‌جا می‌کند و فضایی می‌سازد که هم رنگ طنز دارد و هم به‌تدریج به سمت بحران می‌رود. در مرکز ماجرا سام سایمون قرار دارد؛ شیمی‌دانی جوان و فقیر که کشفی غیرعادی کرده و همین کشف، تعادل شهر را بر هم می‌زند.
کتاب اپیدمی فقط بر یک ایده‌ی عجیب تکیه نکرده، بلکه آن ایده را در برخورد با گروهی متنوع از شخصیت‌ها می‌آزماید: معشوقه‌ای که به سام نزدیک است، شهرداری که چهره‌ای محبوب دارد، رقیبی سیاسی که سود و قدرت را خوب می‌شناسد، کلانتری فاسد، کشیشی بانفوذ و حتی دو ولگرد که در حاشیه‌ی شهر زندگی می‌کنند. همین تنوع باعث شده بحران راست‌گویی اجباری فقط یک اتفاق فردی نباشد و به مسئله‌ای جمعی تبدیل شود. متن در کنار موقعیت‌های جدی، از شوخی، کنایه و گفت‌وگوهای تند هم استفاده کرده است تا نشان دهد فروپاشی اعتماد فقط در سطح نهادهای رسمی رخ نمی‌دهد و روابط روزمره را هم درگیر می‌کند.
کتاب اپیدمی از نظر حال‌وهوا میان طنز تلخ، هجو سیاسی و تأمل اخلاقی حرکت می‌کند. پرسش اصلی این کتاب این نیست که حقیقت ذاتاً خوب است یا بد، بلکه بیشتر به این فکر می‌کند که جامعه‌ای عادت‌کرده به پنهان‌کاری، در برابر هجوم ناگهانی حقیقت چه واکنشی نشان می‌دهد. نمایشنامه با صحنه‌های کافه، کلیسا، خیابان، اداره‌ی پلیس و دادگاه، تصویری از شهری می‌سازد که در آن قدرت، آبرو، رأی مردم و حتی عشق، زیر فشار اعتراف و افشا شکل تازه‌ای پیدا می‌کنند. همین ترکیب، اثر را به متنی تبدیل کرده که هم ظرفیت اجرایی دارد و هم برای خواندن، لایه‌های قابل‌توجهی پیش می‌گذارد.

خلاصه کتاب اپیدمی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
سام سایمون، شیمی‌دانی جوان، ماده‌ای ساخته که مصرف‌کننده را به گفتن حقیقت وامی‌دارد. او ابتدا می‌خواهد از این کشف برای تغییر زندگی‌اش استفاده کند، اما وقتی با بی‌اعتنایی و ترس نهادهای رسمی روبه‌رو می‌شود، تصمیمی می‌گیرد که دامنه‌ی اثر آن از یک آزمایش محدود فراتر می‌رود. در شهری که هم‌زمان درگیر رقابت انتخاباتی، فساد اداری و مناسبات ظاهرسازانه است، پخش‌شدن این ماده باعث می‌شود مردم نتوانند دروغ‌های همیشگی‌شان را پنهان کنند. از این‌جا نمایشنامه به‌جای تمرکز صرف بر یک فرد، به آشفتگی جمعی، فروپاشی اعتبارهای ساختگی و کشمکش میان حقیقت، قدرت و نظم اجتماعی می‌پردازد.

چرا باید کتاب اپیدمی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب اپیدمی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب یک ایده‌ی مرکزی روشن دارد: جامعه‌ای که ناگهان توان پنهان‌کردن دروغ را از دست می‌دهد.
• نمایشنامه از مسیر شخصیت‌های گوناگون، پیوند میان حقیقت، قدرت، عشق و منفعت را نشان می‌دهد.
• خواندن آن به درک بهتر سازوکار آبرو، تظاهر و فساد در یک شهر خیالی کمک می‌کند.
• متن با طنز و کنایه، فضای سنگین بحران را به موقعیت‌های نمایشی پرتنش تبدیل کرده است.
• صحنه‌های دادگاه، کلیسا، کافه و رقابت انتخاباتی، بحران را از سطح فردی به سطح اجتماعی می‌برند.
• این اثر برای کسانی که به نمایشنامه‌های ایده‌محور و پرسش‌های اخلاقی علاقه دارند، ماده‌ی فکری قابل‌توجهی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب اپیدمی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌هایی که بر یک موقعیت بحرانی و پیامدهای اجتماعی آن بنا شده‌اند.
• خوانندگانی که به موضوع دروغ، حقیقت و تأثیر آن‌ها بر روابط انسانی فکر می‌کنند.
• کسانی که از متن‌های دارای طنز تلخ و کنایه‌های سیاسی و اجتماعی استقبال می‌کنند.
• مخاطبانی که به شخصیت‌های متنوع و تقابل میان مردم عادی و صاحبان قدرت علاقه دارند.
• دانشجویان و فعالان تئاتر که می‌خواهند با یک نمایشنامه‌ی قابل‌اجرا و مبتنی بر گفت‌وگو آشنا شوند.