کتاب بیست و چهار (۲۴)

کتاب بیست و چهار (۲۴) نوشته امیرحسین بصیر است و انتشارات ماسو آن را منتشر کرده است. این نمایشنامه در فضایی بسته و پرتنش شکل می‌گیرد: مردی که به قتل ۲۴ زن محکوم شده، در ۲۴ ساعت پایانی پیش از اعدام با یک خبرنگار جنایی زن روبه‌رو می‌شود. گفت‌وگوی این دو فقط یک مصاحبه نیست؛ لایه‌لایه به گذشته، وسواس، خشونت و رابطه‌ای پنهان نزدیک می‌شود که مسیر ماجرا را تیره‌تر و پیچیده‌تر می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بیست و چهار (۲۴)

کتاب بیست و چهار (۲۴) نوشته امیرحسین بصیر یک نمایشنامه‌ی دوشخصیتی است که بار اصلی خود را بر گفت‌وگو، تعلیق و کشف تدریجی انگیزه‌ها می‌گذارد. صحنه‌ی اصلی، سلولی سرد و محدود است؛ جایی که لوبو سزار در انتظار اعدام به سر می‌برد و لیندا پسکادو برای آخرین مصاحبه وارد می‌شود. همین موقعیت ساده، به‌تدریج به میدان کشمکش روانی بدل می‌شود. متن از همان آغاز نشان می‌دهد که قرار نیست فقط با شرح یک پرونده‌ی جنایی روبه‌رو باشیم؛ مسئله، فهمیدن ذهنیتی است که قتل را به بخشی از منطق شخصی خود تبدیل کرده است.
کتاب بیست و چهار (۲۴) علاوه‌بر فضای جنایی، بر تنش میان قدرت، ترس، اغوا و اعتراف هم تکیه دارد. مردی که به زنجیر کشیده شده، در ظاهر مهار شده است اما در کلام و بازی روانی همچنان خطرناک می‌ماند. در برابر او، زنی قرار دارد که می‌خواهد از دل پرونده و حرف‌ها به حقیقت نزدیک شود، اما خودش هم کم‌کم وارد میدان آسیب‌پذیری می‌شود. اشاره‌ی متن به دوران پادشاهی فرانکو و فضای خشن و کنترل‌گر آن، پس‌زمینه‌ای سیاسی و تیره به نمایش می‌دهد بی‌آنکه از محور اصلی دور شود. آنچه این اثر را پیش می‌برد، فقط سؤال و جواب نیست؛ جابه‌جایی مداوم موقعیت مسلط میان دو شخصیت است.
کتاب بیست و چهار (۲۴) از نظر حال‌وهوا بر اضطراب، انتظار و ناپایداری تکیه دارد. صدای چکه‌ی آب، زنجیر، نور و سکوت‌های ناگهانی فقط جزئیات صحنه نیستند؛ هرکدام به حس زمانِ کش‌دار و نزدیک‌شدن به لحظه‌ی مرگ شکل می‌دهند. متن در کنار خشونت آشکار، از عشق بیمارگونه، خاطره، تحقیر، میل به دیده‌شدن و نیاز به تسلط هم حرف می‌زند. به‌همین دلیل، نمایشنامه فقط درباره‌ی جنایت نیست؛ درباره‌ی رابطه‌ای ویرانگر است که در آن عشق، مالکیت و نابودی به‌هم گره خورده‌اند.

خلاصه کتاب بیست و چهار (۲۴)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
در کتاب بیست و چهار (۲۴)، لوبو سزار در آخرین ۲۴ ساعت پیش از اعدام با لیندا پسکادو، خبرنگار مشهور جنایی، گفت‌وگو می‌کند. مصاحبه در آغاز شبیه بازخوانی یک پرونده‌ی قتل است، اما کم‌کم به نبردی روانی تبدیل می‌شود که در آن هر دو نفر می‌کوشند دیگری را بخوانند و کنترل کنند. لوبو از گذشته، نخستین قتل، نگاهش به زنان و منطق شخصی‌اش برای کشتن حرف می‌زند و هم‌زمان نشانه‌هایی از یک دلبستگی وسواس‌گونه به لیندا آشکار می‌شود. نمایشنامه در همین فضای بسته، پیوند میان خشونت، میل، تحقیر و عشق بیمار را دنبال می‌کند.

چرا باید کتاب بیست و چهار (۲۴) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بیست و چهار (۲۴) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این نمایشنامه یک موقعیت محدود را به کشمکشی فشرده و پرتنش میان دو شخصیت تبدیل می‌کند.
• متن امکان دنبال‌کردن ذهن یک قاتل و شیوه‌ی بازی روانی او را از خلال گفت‌وگو فراهم می‌کند.
• خواننده با رابطه‌ی پیچیده‌ی میان خشونت، وسواس، عشق و میل به تسلط روبه‌رو می‌شود.
• فضاسازی صحنه، از زنجیر و سکوت تا صدای چکه‌ی آب، درک دقیق‌تری از اضطراب و انتظار می‌سازد.
• این اثر برای کسانی که به نمایشنامه‌های جنایی و شخصیت‌محور علاقه دارند، نمونه‌ای متمرکز و کوتاه ارائه می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بیست و چهار (۲۴) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌های جنایی که بر گفت‌وگو و تنش روانی تکیه دارند.
• خوانندگانی که به شخصیت‌های تیره، متناقض و خطرناک علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند متنی کوتاه با فضای بسته و تعلیق مداوم بخوانند.
• مخاطبانی که از آثاری با درون‌مایه‌ی وسواس، خشونت و عشق بیمارگونه استقبال می‌کنند.
• دانشجویان و علاقه‌مندان تئاتر که می‌خواهند نمونه‌ای از نمایش دوشخصیتی را بررسی کنند.