کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳)

کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) نوشته احمدرضا اخوت و مریم قاسمی، یکی از جلدهای مجموعه‌ای است که به روش‌های تدبر در قرآن می‌پردازد. این اثر با تمرکز بر نسبت میان مسائل زندگی و آیات قرآن، توضیح می‌دهد که رجوع به کتاب خدا فقط خواندن آیات نیست، بلکه فرایندی برای شناخت مسئله، دریافت حقایق و یافتن معیارهای عمل است. این راهنمای معنوی را انتشارات قرآن و اهل بیت نبوت(ع)، ناشر آثار مجمع مدارس دانشجویی قرآن و عترت (ع)، منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳)

کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) نوشته‌ی احمدرضا اخوت و مریم قاسمی، به یکی از پرسش‌های اصلی در نسبت میان قرآن و زندگی می‌پردازد: وقتی انسان با مسئله، رخداد، تردید، فشار اجتماعی یا انتخاب‌های دشوار روبه‌رو می‌شود، چگونه باید به قرآن رجوع کند تا از آن شناخت و جهت بگیرد؟ 

متن کتاب رجوع به قرآن را صرفاً مراجعه به چند آیه پراکنده نمی‌داند، بلکه آن را فرایندی می‌بیند که از فهم درست مسئله آغاز می‌شود و به کشف حقایق، تشخیص معیارهای تقوا و تنظیم عمل می‌رسد. در این مسیر، جایگاه وحی، نقش پیامبر در تلاوت و تعلیم و پیوند میان هدایت و زندگی روزمره به‌ صورت پیوسته توضیح داده شده است.

کتاب در دو بخش تنظیم شده: بخش نخست، چیستی رجوع به کتاب خدا را توضیح می‌دهد و از موضوعاتی مانند هدف رجوع به کتاب، نیاز به تقوامداری در بستر رخدادها، مشاهده‌ی حقایق در نظام موضوعات، زبان تمثیل در بیان حقایق، جهت‌داری رجوع به‌ سوی دانش سودمند و غایت رجوع یعنی دستیابی به یقین سخن می‌گوید. 

بخش دوم، چگونگی رجوع به کتاب را پیش می‌برد و مراحلی مانند تحلیل مسئله‌ی بیرونی، انواع پرسش در مطالعات قرآنی، رفت‌وبرگشت میان قرآن و زندگی، انتقال به مفاهیم قرآنی و مطالعه‌ی موضوعی آیات را شرح می‌دهد. در سراسر اثر، سوره‌های بقره و آل عمران به‌ عنوان میدان تمرین و نمونه بررسی شده‌اند تا نشان داده شود چگونه می‌توان از دل آیات، نسبت میان رخدادهای عینی و هدایت قرآنی را فهمید.

احمدرضا اخوت و مریم قاسمی در کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) بیش از هر چیز بر این نکته تکیه دارند که فهم قرآن بدون توجه به بستر زندگی، نیازهای واقعی انسان و مسئله‌ای که در برابر او قرار گرفته کامل نمی‌شود. به همین دلیل، از مفاهیمی مانند عبودیت، میثاق، تقوا، حقایق متقن، معیارهای عمل و نقش تلاوت‌گری هادیان الهی استفاده می‌کنند تا نشان دهند رجوع به قرآن باید به تغییر در نوع مواجهه با زندگی بینجامد.

خلاصه کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳)

کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) توضیح می‌دهد که رجوع به قرآن برای حل‌وفصل مسائل زندگی، از شناخت درست مسئله آغاز می‌شود. نویسندگان ابتدا جایگاه کتاب وحی را در تحقق عبودیت و هدایت انسان روشن می‌کنند و سپس نشان می‌دهند که انسان در بستر رخدادهای گوناگون، به تقوامداری و دریافت حقایق نیاز دارد. 

متن کتاب از خلال نمونه‌هایی از سوره‌های بقره و آل عمران، مسیر تبدیل یک موقعیت بیرونی به مسئله‌ای قابل‌فهم را ترسیم می‌کند و بعد به سراغ کشف حقایق، استخراج معیارهای تقوا و پیوند دادن آن‌ها با عمل می‌رود. بخش پایانی نیز فرایند رفت‌وبرگشت میان متن زندگی و آیات قرآن را شرح می‌دهد تا رجوع به کتاب خدا به دانشی متقن و جهت‌دار تبدیل شود.

چرا باید کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) را بخوانیم؟

• این کتاب رجوع به قرآن را از سطح نقل آیه فراتر می‌برد و آن را به‌ صورت یک فرایند فکری توضیح می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی آن می‌تواند نسبت میان مسئله‌های زندگی و مفاهیم قرآنی را دقیق‌تر تشخیص دهد.
• این اثر نشان می‌دهد که شناخت بستر رخدادها در فهم آیات چه نقشی دارد.
• کتاب با استفاده از نمونه‌های سوره‌های بقره و آل عمران، مسیر استخراج معیارهای تقوا را ملموس‌تر می‌کند.
• این اثر بر پیوند میان فهم، عمل، عبودیت و یقین تکیه دارد و فقط به بحث نظری بسنده نمی‌کند.

خواندن کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب شیوه رجوع به کتاب برای ارتباط یابی مسائل زندگی با آن؛ آموزش روش های تدبر در قرآن (۱۳) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند نسبت میان آیات قرآن و مسائل عینی زندگی را روشن‌تر بفهمند.
• علاقه‌مندان به تدبر در قرآن که به‌ دنبال یادگیری شیوه‌ی طرح مسئله و رجوع موضوعی به آیات هستند.
• مخاطبانی که در پی فهم دقیق‌تر مفاهیمی مانند عبودیت، تقوا، هدایت و یقین در متن زندگی‌اند.
• کسانی که می‌خواهند در مطالعه‌ی قرآن از پراکندگی فاصله بگیرند و با یک چارچوب مشخص پیش بروند.
• فعالان آموزشی و فرهنگی که با پرسش‌های دینی و قرآنی در فضای اجتماعی و تربیتی سروکار دارند.

درباره احمدرضا اخوت

احمدرضا اخوت، پژوهشگر، نویسنده و مدرس دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۷ متولد شده است. او که در زمینه‌ی تدبر در قرآن و بررسی سیره‌ی اهل بیت فعالیت می‌کند، فارغ‌التحیصل رشته‌ی زیست‌گیاهی دانشگاه تهران است. اخوت در طی این سال‌ها مدرسه‌ی دانشجویی قرآن و عترت این دانشگاه را تأسیس کرده و به عنوان عضو هیئت‌علمی آن به کار مشغول بوده. محور اصلی اقدامات او در این مدرسه، آموزش متون دینی و تربیت مربیان قرآنی است.

حوزه‌ی پژوهشی اخوت به بررسی ارتباط آموزه‌های قرآنی با مباحثی چون روان‌شناسی، نظام خانواده، سبک‌های تربیتی و مسائل اجتماعی اختصاص دارد. او کتاب‌ها و مقالات متعددی را در این راستا به نگارش درآورده که از میان آن‌ها می‌توان به عناوین «پرورش تفکر قرآنی»، «از زیارت تا ملاقات با خدا»، «درمانگری افسردگی مبتنی‌بر قرآن»، «مبانی و مهارت‌های برنامه‌ریزی»، «نیاز در ساختار انسان» و «پرورش تفکر بنیادی» اشاره کرد.