کتاب پنی رایز (جلد اول)

کتاب پنی رایز (جلد اول)، نوشته سیده فاطمه سادات حسینی (نیکی جاوید)، رمانی ماجراجویانه و خیال‌انگیز است که نشر سنجاق آن را برای نوجوانان منتشر کرده است. داستان از دل روزهای جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود و زندگی خانواده‌ای را دنبال می‌کند که هم‌زمان با فقر، بیماری، جدایی و تصمیم‌های سخت روبه‌رو هستند. در کنار این فضای تاریخی، نشانه‌هایی از راز، جادو و دگرگونی هم کم‌کم وارد روایت می‌شود و مسیر قصه را به‌سوی جهانی پرتنش‌تر می‌برد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پنی رایز (جلد اول)

کتاب پنی رایز (جلد اول)، نوشته نیکی جاوید، رمانی است که نقطه‌ی شروع آن فضای جنگ جهانی دوم است؛ جایی که یک خانواده‌ی انگلیسی پس از مرگ پدر و بیماری مادر با فشار اقتصادی و ترس از اعزام به جبهه دست‌وپنجه نرم می‌کنند. نویسنده از فصل‌های آغازین، زندگی جیمز و دیوید و الیزابت را در خانه‌ای قدیمی و باشکوه نشان می‌دهد که شکوه گذشته‌اش دیگر با وضعیت فعلی ساکنانش همخوان نیست. این تضاد میان گذشته‌ی مرفه و اکنونِ پراضطراب یکی از پایه‌های مهم فضای اثر است و به رمان حال‌وهوایی اندوهناک و پرتعلیق می‌دهد.

رمان پنی رایز (جلد اول) به‌تدریج روابط میان خواهر و برادرها، حس مسئولیت، رنج ناشی از قضاوت‌های عجولانه، فداکاری و تصمیم‌هایی را که از سر عشق به خانواده گرفته می‌شوند، روایت می‌کند. همچنین اشاره‌هایی به گذشته‌ی پدر و ارتباط او با جادو، مسیر این کتاب را از رمان خانوادگی صرف دور می‌کند و نشانه‌هایی از جهانی پررمزوراز به آن می‌افزاید. جلد اول این مجموعه بیشتر نقش زمینه‌سازی دارد؛ هم شخصیت‌ها را معرفی می‌کند، هم بحران اصلی را شکل می‌دهد و هم سرنخ‌هایی می‌دهد که احتمالاً در ادامه‌ی مجموعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. فضای اثر میان خانه، مدرسه، خیابان، کارخانه و میدان جنگ جابه‌جا می‌شود و این رفت‌وآمد، دامنه‌ی تجربه‌ی شخصیت‌ها را گسترده‌تر نشان می‌دهد.

خلاصه داستان پنی رایز (جلد اول)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
خانواده‌ی جانسون پس از مرگ پدر و بیماری مادر، در میانه‌ی جنگ جهانی دوم روزهای سختی را می‌گذرانند. جیمز برای گذراندن زندگی کار می‌کند و دیوید و الیزابت هنوز درگیر درس و نگرانی‌های خانه‌اند. وقتی دولت دستور اعزام پسران نوجوان و جوان به جبهه را صادر می‌کند، بحران تازه‌ای شکل می‌گیرد. جیمز می‌کوشد دیوید را از رفتن نجات دهد، اما دیوید پنهانی راهی جنگ می‌شود. او، پس از نبردی سنگین، در وضعیتی مبهم به خانه بازمی‌گردد؛ درحالی‌که بخشی از اتفاقات را به یاد نمی‌آورد.

چرا باید کتاب پنی رایز (جلد اول) را بخوانیم؟

دلایل خواندن پنی رایز (جلد اول) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان ترکیبی از ژانر خانوادگی، فضای جنگی و نشانه‌های خیال‌انگیز است.
• نوجوانان با موقعیتی روبه‌رو می‌شوند که در آن مسئولیت‌پذیری، فداکاری و تنش میان اعضای خانواده نقش اصلی را دارد.
• رمان نشان می‌دهد جنگ فقط در میدان نبرد رخ نمی‌دهد و زندگی روزمره‌ی آدم‌ها را هم از ریشه تغییر می‌دهد.
• جلد اول این مجموعه برای شناخت شخصیت‌ها و بحران‌های اصلی آن پایه‌ی مهمی است.

خواندن کتاب پنی رایز (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن پنی رایز (جلد اول) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانان علاقه‌مند به رمان‌های ماجراجویانه که در بستر جنگ و بحران خانوادگی پیش می‌رود.
• کسانی که به رمان‌هایی با نشانه‌های رازآلود و جادویی علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند رمانی پرتنش با موضوع ایثار، مسئولیت و دگرگونی بخوانند.
• علاقه‌مندان به مجموعه رمان‌هایی که در جلد اول، جهان و گره‌های اصلی را بنا می‌کند.

بخشی از کتاب پنی رایز (جلد اول)

«دریچه مخفی

ساعت از نه شب گذشته بود که جیمز از کارخانه آمد. خیلی خسته و کلافه به نظر می‌رسید و از چهره‌اش پیدا بود که حوصله هیچ چیز و هیچ کس را ندارد. وارد خانه که شد، خودش را روی یکی از کاناپه‌ها انداخت، نفس راحتی کشید و برای چند ثانیه چشم‌هایش را بست تا به مغزش استراحت بدهد. اما بیشتر از چند لحظه نتوانست در سکوت خانه باشد که الیزابت آمد و گفت:"پس بالأخره آمدی! چرا اینقدر دیر کردی؟ مگر قرار نبود امروز زودتر بیایی؟"

جیمز که هنوز در همان حالت چشم‌هایش را بسته بود و سعی می‌کرد خستگی در کند گفت:"خب حالا مگر مشکلی پیش آمده؟ می‌خواستم زود بیایم نشد دیگر."

-"مشکلی که نه، فعلاً همه چیز آرام است. اما من حس بدی دارم."

جیمز با بی‌حالی نگاهش را به طرف او چرخاند:"الیزابت حس را ول کن. اینقدر خسته‌ام که حوصله ندارم به این چیزها فکر کنم."

-"نه، خب یک لحظه گوش کن ببین چه می‌گویم."

جیمز که کاملاً معلوم بود کلافه‌تر از قبل شده، به سمت جلو خم شد، دستش را به سرش گرفت و همانطور که سرش پایین بود، با لحنی تقریباً طلبکارانه‌ گفت:"دوباره چه شده؟"»