کتاب جادوی احساس

کتاب جادوی احساس نوشته مارک براکت و ترجمه امیر کاروان، اثری درباره نقش احساسات در زندگی روزمره، تربیت، یادگیری و رابطه‌های انسانی است که نشر اسبار آن را منتشر کرده است. نویسنده با تکیه بر تجربه‌های شخصی و پژوهش‌های گسترده نشان می‌دهد نادیده‌گرفتن احساسات فقط آن‌ها را پنهان می‌کند، نه حل. محور اصلی این کتاب این است که شناخت، نام‌گذاری و مدیریت احساسات می‌تواند بر تصمیم‌گیری، سلامت روان، آموزش و کیفیت ارتباط‌ها اثر بگذارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جادوی احساس

کتاب جادوی احساس نوشته مارک براکت از همان فصل‌های آغازین سراغ یک مسئله‌ی اساسی می‌رود: چرا انسان‌ها با وجود تجربه‌کردن مداوم احساسات، اغلب زبان کافی برای شناخت و بیان آن‌ها ندارند. نویسنده با روایت‌هایی از کودکی خود، تجربه‌ی آزار، سکوت، خشم و نادیده‌گرفته‌شدن را کنار بحث‌های آموزشی و روان‌شناختی می‌گذارد تا نشان دهد بی‌توجهی به زندگی هیجانی فقط یک مسئله‌ی فردی نیست و به خانواده، مدرسه، محیط کار و حتی کیفیت تصمیم‌های جمعی هم سرایت می‌کند. فضای اثر از همان ابتدا بر این ایده استوار است که احساسات مزاحم زندگی نیستند، بلکه نوعی اطلاعات‌اند که اگر درست فهمیده نشوند، به اضطراب، فرسودگی، سوءتفاهم و رفتارهای آسیب‌زا تبدیل می‌شوند.
کتاب جادوی احساس در ادامه، احساسات را در چند حوزه‌ی مهم دنبال می‌کند: یادگیری و حافظه، تصمیم‌گیری، روابط، تندرستی و خلاقیت. متن نشان می‌دهد که ترس، خشم، شرم، شادی، امید یا ناامیدی فقط حالت‌های گذرا نیستند و بر تمرکز، قضاوت، کیفیت ارتباط با دیگران و حتی وضعیت جسمی اثر می‌گذارند. نویسنده در بخش‌های مختلف از مدرسه، خانواده و محیط‌های حرفه‌ای مثال می‌آورد و توضیح می‌دهد که ناتوانی در شناسایی و بیان احساسات چگونه می‌تواند به فرسودگی معلمان، انزوای کودکان، سوءبرداشت در رابطه‌ها و تصمیم‌های عجولانه منجر شود. در کنار این بحث‌ها، به 5 مهارت اصلی هم پرداخته است: شناسایی، درک، نام‌گذاری، بیان و اداره‌کردن هیجان‌ها. همین مسیر باعث می‌شود این کتاب فقط درباره احساس‌کردن نباشد، بلکه درباره ساختن واژگان، توجه و مسئولیت‌پذیری هیجانی باشد.

خلاصه کتاب جادوی احساس

کتاب جادوی احساس بر این ایده بنا شده است که احساسات بخش جدایی‌ناپذیر زندگی‌اند و نمی‌توان آن‌ها را با انکار یا سرکوب از میان برد. مارک براکت ابتدا از تجربه‌های شخصی خود در کودکی و نوجوانی می‌گوید؛ از ترس، خشم، تنهایی و لحظه‌ای که یک بزرگسال برای نخستین‌بار از او پرسید چه احساسی دارد. سپس نشان می‌دهد که احساسات چگونه بر یادگیری، حافظه، تصمیم‌گیری، رابطه‌ها، سلامت و خلاقیت اثر می‌گذارند. پیام اصلی این کتاب این است که اگر انسان بتواند احساسات خود و دیگران را دقیق‌تر بشناسد، برای آن‌ها واژه پیدا کند و به‌جای فرار از آن‌ها، شیوه‌ی درست مواجهه را یاد بگیرد، زندگی فردی و جمعی‌اش شکل دیگری پیدا می‌کند.

چرا باید کتاب جادوی احساس را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جادوی احساس را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب نشان می‌دهد احساسات فقط واکنش‌های لحظه‌ای نیستند و بر یادگیری، تصمیم‌گیری و رابطه‌ها اثر مستقیم دارند.
• نویسنده پیوند میان تجربه‌های شخصی، فضای مدرسه و پژوهش‌های مربوط به هیجان‌ها را کنار هم قرار داده است.
• خواننده با 5 مهارت اصلی درمورد احساسات آشنا می‌شود: شناسایی، درک، نام‌گذاری، بیان و اداره‌کردن.
• این کتاب کمک می‌کند ریشه‌ی بعضی رفتارهای روزمره مثل پرخاش، سکوت، اجتناب یا فرسودگی هیجانی دقیق‌تر دیده شود.
• بخش‌های مربوط به مدرسه و خانواده نشان می‌دهد بی‌توجهی به احساسات چه اثری بر کودکان، معلمان و والدین می‌گذارد.
• بحث‌های کتاب فقط به ناراحتی و اضطراب محدود نمی‌شود و نقش احساسات در خلاقیت، همدلی و همکاری را هم بررسی می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جادوی احساس به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• والدینی که می‌خواهند درمورد احساسات خود و فرزندانشان دقیق‌تر فکر کنند.
• معلمان و کارکنان آموزشی که با فشار هیجانی، فرسودگی یا دشواری ارتباط با دانش‌آموزان روبه‌رو هستند.
• خوانندگانی که می‌خواهند رابطه‌ی میان احساسات، تصمیم‌گیری و سلامت روان را بهتر بفهمند.
• کسانی که به موضوع هوش هیجانی و نقش آن در زندگی روزمره علاقه دارند.
• مخاطبانی که می‌خواهند برای بیان احساسات، واژگان و درک روشن‌تری پیدا کنند.

بخشی از کتاب جادوی احساس

«این سئوال کوچک تمام آن چیزی بود که زندگی مرا تغییر داد. چیزی که او گفت چندان مهم نبود بلکه شیوه‌ای که آن را گفت اهمیت داشت. واقعاً مایل بود پاسخ را بشنود بدون اینکه قضاوتی در مورد من داشته باشد. او با فراغ بال و احساس همدلی به آنچه که می‌گفتم فقط گوش داد. سعی نکرد که حرف‌هایم را قطع کند یا توضیحی بدهد.
آن روز هرچه که در دلم بود گفتم و خودم را سبک کردم.
دایی من هیچ دوست واقعی ندارم، توی ورزش افتضاح هستم، چاقم و همه بچه‌های مدرسه از من متنفرند، بغض کرده بودم و هق هق گریه می‌کردم.
دایی ماروین فقط گوش می‌داد. اما صدای مرا شنید. دایی ماروین اولین کسی بود که تصمیم گرفت به رفتارهایم توجهی نکند – بسیار ایراد گیر، منزوی، لجبازو خیره سر و بسیار بدخلق و غیرقابل تحمل بودم – و بعد حس کردم اتفاق دیگری درشرف وقوع است، یک موضوع بسیار مهم که هیچکس حتی خودم هم نمی‌دانستم. دایی ماروین به من اجازه احساس داده بود.»