کتاب اگر بال داشتم...

کتاب اگر بال داشتم... نوشته‌ی ترنم طاهری مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه است که نشر حامیان آن را منتشر کرده است. این داستان‌ها با حال‌وهوای متفاوتی از ترس و تعلیق تا خیال‌پردازی، دوستی، طبیعت و سفر شکل گرفته‌اند و هرکدام دنیای مستقلی برای خود ساخته‌اند. نویسنده در این مجموعه به احساسات نونهالان، رؤیاها، تنهایی‌ها و دوستی‌ها پرداخته است و گاهی از زاویه‌دیدهای غیرمنتظره مثل یک درخت یا اشیای روی میز تحریر استفاده کرده است. اگر بال داشتم... در عین کوتاهی هر داستان، تصویری روشن از موقعیت‌ها و فضاهای گوناگون ارائه می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اگر بال داشتم...

کتاب اگر بال داشتم... مجموعه‌ای از هفت داستان کوتاه است که ترنم طاهری در آن به دنیای نونهالان و خیال‌های رنگارنگشان سر زده است. در این کتاب هر داستان با فضایی تازه آغاز می‌شود؛ از بخش سالمندان یک بیمارستان در نیمه‌شب تا جنگلی قدیمی، صبح زمستانی، میز تحریر یک دانش‌آموز و آسمان پر از پرواز. نویسنده در هریک از این فضاها احساسات و دغدغه‌های ساده اما عمیق شخصیت‌ها را دنبال کرده است. در کتاب اگر بال داشتم... نخستین داستان با حال‌وهوای ترسناک و معمایی در بخش سالمندان بیمارستان شروع می‌شود؛ جایی که لیلا پرستار شیفت شب با صدایی از یک ضبط صوت قدیمی روبه‌رو می‌شود و قانون عجیب بخش را نادیده می‌گیرد. در داستان‌های بعدی فضا تغییر می‌کند و متن به توصیف صبحی برفی در پرده نقره‌ای، روایت یک درخت سالخورده در درختی در دل جنگل، نامه‌ای صمیمی در به کسی که شاید هیچ‌وقت این نامه را نخواند، گفت‌وگوی مداد و دفتر و ساعت در میز تحریر من، حضور یک دوست خیالی در دوست خیالی و رؤیای پرواز و سفر در اگر بال داشتم می‌رسد. کتاب اگر بال داشتم... با این هفت داستان کوتاه، ترکیبی از ترس، آرامش، طبیعت، دوستی، همکاری، خیال‌پردازی و سفر را کنار هم قرار داده است و نشان داده است که چگونه موقعیت‌های ساده‌ی روزمره می‌توانند به نقطه‌ای برای فکرکردن درباره‌ی دوستی، قدرشناسی، محیط‌زیست و شناخت فرهنگ‌های دیگر تبدیل شوند.

خلاصه داستان اگر بال داشتم...

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! کتاب اگر بال داشتم... هفت داستان کوتاه دارد که هرکدام بر یک احساس یا موقعیت تمرکز کرده است. در داستان اول لیلا پرستار شیفت شب با صدای ضبط صوت بیماری روبه‌رو می‌شود که سه روز پیش فوت کرده و این صدا از همه‌ی اتاق‌ها شنیده می‌شود. در پرده نقره‌ای صبحی زمستانی با جزئیات توصیف شده و سکوت و تأمل در مرکز توجه است. درختی در دل جنگل از زبان یک درخت روایت شده که شاهد عشق‌ها، اشک‌ها و قطع‌شدن دوستانش است. در به کسی که شاید هیچ‌وقت این نامه را نخواند نویسنده از دلبستگی آرام به کسی حرف زده است. میز تحریر من گفت‌وگوی مداد، دفتر و ساعت درباره‌ی همکاری است. دوست خیالی به تنهایی و نیاز به رفیق همیشگی می‌پردازد و در اگر بال داشتم رؤیای پرواز و سفر به ایران و کره جنوبی و آشنایی فرهنگ‌ها تصویر شده است.

چرا باید کتاب اگر بال داشتم... را بخوانیم؟

کتاب اگر بال داشتم... با هفت داستان کوتاه، احساسات متنوعی از ترس و دلهره تا آرامش، دوستی، همکاری و رؤیاپردازی را کنار هم آورده است. این مجموعه کمک می‌کند خواننده به موضوعاتی مثل قدرشناسی، اهمیت دوستی، توجه به طبیعت و کنجکاوی نسبت به فرهنگ‌های دیگر فکر کند و از فضاهای خیال‌انگیز و توصیف‌های تصویری لذت ببرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اگر بال داشتم... به نونهالان و نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های کوتاه، خیال‌پردازی، دوستی، طبیعت و ماجراهای کمی ترسناک علاقه دارند. همچنین به مربیان و والدینی پیشنهاد می‌شود که به‌دنبال متنی برای گفت‌وگو درباره‌ی احساسات، همکاری و رؤیاها هستند. «لیلا پرستار شیفت شب بود. بخش سالمندان. جایی که بعد از ساعت دوازده صداها عادی نبودند. قانون بخش ساده بود: اگر بعد از نیمه‌شب از اتاقی صدایی آمد که نباید باشد، هیچ‌کس حق نداشت جواب دهد. لیلا همیشه می‌خندید به این قانون تا امشب. ساعت سه و هفت دقیقه بامداد از اتاق چهارده صدای ضبط صوت قدیمی بلند شد. صدای خش‌دار زنی پیر: - لیلا! لیلا جان! لیلا ایستاد. بیمار اتاق چهارده سه روز پیش فوت کرده بود. ضبط صوتش هم همراه جنازه تحویل داده شده بود. به اتاق پرستاری برگشت. دست‌هاش می‌لرزید. دوربین‌ها را چک کرد. اتاق چهارده خالی بود اما صدا قطع نمی‌شد. این بار واضح‌تر: - می‌دونی چرا صدات می‌کنم؟ چون آخرین صدایی بودی که شنیدم. لیلا اشتباه بزرگی کرد. دکمه اینترکام را زد و گفت: خانوم! صدا بلافاصله عوض شد. جوان شد. دقیقاً شبیه خود لیلا: - پس هنوز یادت هست جواب رو.»