کتاب روشنای تاریکی اورامان

کتاب روشنای تاریکی اورامان نوشته محمد واعظ یک رمان خیال‌انگیز و سرشار از اسطوره، آیین‌های کهن و تجربه‌های درونی است که نشر سنجاق آن را به‌صورت الکترونیکی منتشر کرده است. رمان در سرزمین اورامان می‌گذرد و با شخصیت‌هایی مثل آسو، ماتر، کیمیا و چهره‌های اسطوره‌ای و آیینی گره می‌خورد. نویسنده در این رمان میان زندگی روزمره، آیین‌های باستانی، زایش و مرگ و سفرهای ذهنی و رؤیایی رفت‌وآمد کرده و فضایی را آفریده است که در آن فلسفه، عرفان، اسطوره و زندگی روستایی در هم تنیده می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب روشنای تاریکی اورامان

کتاب روشنای تاریکی اورامان با تمرکز بر سرزمین اورامان و آیین‌ها و افسانه‌های آن، جهانی می‌سازد که در آن مرز میان واقعیت و خیال، گذشته و حال و زندگی و مرگ مدام جابه‌جا می‌شود. محمد واعظ در این رمان از دل یک روستای کوهستانی به‌سراغ پرسش‌های بزرگی در باب جاودانگی، شادی، ترس، زایش، مرگ و معنای زیستن می‌رود و این مفاهیم را در قالب روایت آسو و اطرافیان او دنبال می‌کند.

خواننده‌ی رمان روشنای تاریکی اورامان با زندگی روزمره‌ی آسو و ماتر در کلبه‌ی کوهستانی، آیین‌ها و جشن‌های باستانی مانند آبسالان، کوسه‌برنشین، بهمنگان و بیلن دانا و نیز سفرهای ذهنی و تاریخی به دوره‌های دور، از هخامنشیان تا افسانه‌های چین باستان، مواجه می‌شود. نویسنده به اسطوره‌ها و شخصیت‌های نمادین مثل وهومن، امشاسپندان، پیر شالیار، بهار خاتون، سی وانگ مو و حتی درخت گیلاس جاودانگی سر می‌زند و آن‌ها را با تجربه‌های شخصی آسو پیوند می‌دهد.

محمد واعظ با کمک زبان آسو، گفت‌وگوهای او با ماتر و مواجهه‌اش با رخدادهایی مثل دیدن روباه، جشن‌های آیینی، زایمان مرموز یک زن ناشناس و تولد نوزادی تازه به‌تدریج «راز روشنای تاریکی» را در زندگی روزمره و در دل ترس‌ها و شادی‌ها جست‌وجو کرده است.

خلاصه داستان روشنای تاریکی اورامان

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

آسو دختری در روستای اورامان است که در کنار مادربزرگش، ماتر، زندگی می‌کند. آسو در شبی خاص روباهی می‌بیند. ماتر آن را نشانه‌ی «روز بخت» او می‌داند. جشن آبسالان و آیین‌های باستانی در روستا برپاست و آسو میان شادی جشن، پرسش‌هایش درباره‌ی عدالت، جنسیت، شادی و فلسفه‌ی آیین‌ها را با ماتر در میان می‌گذارد. با ورود زنی ناشناس در شبی طوفانی و زایمان او در کلبه، رمان وارد لایه‌ای پررمزوراز می‌شود؛ زایمانی که با رخدادی شگفت همراه است، مرگ و تولد را در یک قاب کنار هم قرار می‌دهد.

آسو در ذهن خود به گذشته‌های دور، افسانه‌ی پیر شالیار، جشن بهمنگان، بیلن دانا و اسطوره‌های جاودانگی سفر می‌کند. او در گفت‌وگو با ماتر کم‌کم معنای «یک + یک = یک»، نسبت شادی و ترس و روشنایی نهفته در دل تاریکی را لمس می‌کند.

چرا باید کتاب روشنای تاریکی اورامان را بخوانیم؟

روشنای تاریکی اورامان تجربه‌ی خواندن رمانی را فراهم می‌کند که در آن آیین‌های ایرانی، اسطوره، فلسفه‌ی زیستن و زندگی روزمره‌ی یک روستای کوهستانی در هم تنیده شده است. این کتاب از خلال گفت‌وگوهای آسو و ماتر، زایش و مرگ، شادی و سوگ و خیال و واقعیت را کنار هم می‌نشاند و خواننده را به تأمل درباره‌ی ترس‌ها، رؤیاها و معنای جاودانگی در زندگی عادی دعوت می‌کند.

خواندن کتاب روشنای تاریکی اورامان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب رمان، اسطوره‌ها و آیین‌های ایرانی، فضاهای بومی و کوهستانی و تأملات فلسفی و عرفانی علاقه‌مند هستند.

بخشی از کتاب روشنای تاریکی اورامان

«فصل پنجم: بوکه باران، بانوی عشق و نمورخانه

«چرا این قدر اینجا تاریک است؟! هیچ چیز نمی بینم! پر از خلأ! سوت و کور ... دندانهایم را بر روی هم فشار می دهم تا اتفاقی بیفتد! صدای دندان غروچه هایم تنها صدایی است که در این نمورخانه به گوش می رسد.

واقعا چرا من اینجا هستم؟! ... »

- آسو! پس خاله بالوش کی می آید؟

رمانم را نصفه نیمه کنار می گذارم و با بی حوصلگی ابروهایم را بالا می دهم و با چال انداختن به لپم و نگاهی به بالا سمت چپ:

- نمی دانم کیمیا! ولی به گمانم کم کم وقتش است که «جفت» در بزند و بیاید و بپری بغلش!

- چرا به او بالوش نمی گویی؟! همه اش می گویی: «جفت»!

- چون عینهو ماتَر است! آنها خواهرانی دوقلو هستند! خدا رحمتش کند ...

به سمت پنجره راست کلبه می روم، چقدر ناگهان دل تنگش شدم! پنج سال گذشت! پنج سال از مرگ یک عزیز! ماتَرم! همه کسم! گاهی برای گریه کردن می شوم مثل یک انبار کاه که سالها درهایش فقط برای پُر شدن باز شده اند! آماده جرقه ای کوچک! تا هر آنچه را که در این سالها انباشته بیرون بریزد! اما درهای انبار بسته است و به ناچار رطوبت داخل آن از دو پنجره بالای انبار خارج می شود! خدا به حال صاحبش رحم کند! اگر نبود این رطوبتهای هر از چندگاهی به حتم انبار تا به حال منفجر شده بود!»