کتاب روشنای تاریکی اورامان

آسو!... شادی دلیل نمی خواهد! او فقط به دنبال بهانه ای است تا بالهایش را باز کرده بر ما ببارَد! و شادپیشگان منتظر هیچ جشنی نمی مانند چرا که به خوبی می دانند: «باده، غمگینان خورند و ما زِ می خوش دل تریم»

اغلب اوقات سوال از «نام»، رهزن است و مانند «دام» ی است برای افراد «خام»!

گوش دادن، تماشایی در سکوت است برایم! آنجا که تمام خطوط منحنی راست می شوند و سوت قطار بلند می شود! گوش دادن عمق حادثه نیست که خود حادثه است!

هر دو چشم میان دو گوش محافظت می شوند که تماشایی ها میان شنیدنی ها جان می گیرند! تنها دو گوش، جدای از یکدیگر بی آنکه هم را ببینند! و بی هیچ دسیسه ای از آمیزش! درست برخلاف چشمها که برای دیدن و تماشا در هم فرو می روند تا انعکاسی از واقعیت را به دنیا آورند!