کتاب آن سان که می اندیشی

کتاب آن سان که می‌اندیشی نوشته‌ی جیمز آلن با ترجمه‌ی محمدحسین صرفی‌پور اثری است که نشر صرفی پور آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب چند فصل کوتاه و پیوسته به رابطه‌ی میان اندیشه، سرنوشت، جسم، شرایط زندگی و رؤیاها پرداخته است. مترجم در پیشگفتار توضیح داده است که متن پیش رو گزیده و بازآفرینی‌شده‌ای از نوشته‌های آلن است تا در حجمی کم اما متمرکز، ایده‌ی «انسان معمار زندگی خویش است» را برجسته کند. ساختار کتاب طوری تنظیم شده که هر فصل مانند یک ایستگاه در سفری درونی عمل کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آن سان که می اندیشی

کتاب آن سان که می‌اندیشی با پیشگفتار مترجم آغاز می‌شود که در آن، محمدحسین صرفی‌پور جایگاه جیمز آلن را به‌عنوان الهام‌بخش بسیاری از نوشته‌های توسعه‌ی فردی معرفی کرده است. در این پیشگفتار توضیح داده شده که متن کتاب قرار نیست رساله‌ای مفصل درباره‌ی «قدرت فکر» باشد، بلکه مانند یک تلنگر فشرده طراحی شده است تا خواننده را به تجربه‌ی مستقیم این ایده برساند که «هر انسانی معمار زندگی خویش است». کتاب آن سان که می‌اندیشی در چند فصل پیوسته تنظیم شده است: «تو همان بذری هستی که درونت می‌کاری»، «دنیای بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای درون توست»، «جسم تو، به نجواهای درونت گوش می‌دهد»، «وقتی فکر، ناخدای کشتی زندگی می‌شود»، «دستاورد: میوه‌ی درختی است که در ذهن کاشته‌ای»، «رؤیاپردازها: نجات‌دهندگان جهان‌اند» و در پایان فصلی درباره‌ی «آرامش» به‌عنوان گوهر دانایی آمده است. در هر فصل، جیمز آلن با زبانی تصویری و تمثیلی نشان داده است که چگونه افکار پنهان، منش، عادت‌ها، وضعیت جسمی، روابط و حتی موقعیت‌های بیرونی را شکل می‌دهند. کتاب آن سان که می‌اندیشی از استعاره‌ی «بذر و باغ» برای توضیح ذهن استفاده کرده است: افکار مانند بذرهایی معرفی شده‌اند که دیر یا زود در قالب عمل، عادت و شرایط بیرونی به بار می‌نشینند. نویسنده در فصل‌های میانی، قانون علت و معلول را از دنیای طبیعت به قلمرو ذهن و اخلاق می‌برد و توضیح می‌دهد که رنج و سعادت، هر دو پیامد نوع خاصی از اندیشیدن هستند. در فصل پایانی نیز آرامش ذهنی به‌عنوان نتیجه‌ی خویشتن‌داری و فهم این قانون کلی معرفی شده است.

خلاصه کتاب آن سان که می اندیشی

کتاب آن سان که می‌اندیشی بر این ایده استوار است که «آنچه هستیم، ساخته‌ی اندیشه‌ی ماست». جیمز آلن در فصل‌های آغازین توضیح داده است که هر عمل، شکوفه‌ی یک فکر است و شادی و رنج، میوه‌ی همان درختی هستند که در ذهن کاشته شده است. او ذهن را به باغی تشبیه کرده است که اگر آگاهانه در آن بذر نکاریم، علف‌های هرزِ افکار ناپاک و آشفته آن را پر می‌کنند. در ادامه‌ی کتاب آن سان که می‌اندیشی نویسنده نشان داده است که شرایط بیرونی، بازتاب وضعیت درونی‌اند و انسان نه قربانی محیط، بلکه باغبان روح خویش است. فصل‌های بعدی به رابطه‌ی فکر و جسم، نقش هدف‌مندی در هدایت فکر، و این نکته اختصاص یافته که هر دستاوردی_مادی، فکری یا معنوی_میوه‌ی فداکاری و تمرکز ذهنی است. در بخش پایانی، رؤیا و آرامش به‌عنوان دو قله‌ی این مسیر معرفی شده‌اند: رؤیاپردازان سازندگان فردای جهان‌اند و آرامش، نشانه‌ی فهم عمیق قانون فکر است.

چرا باید کتاب آن سان که می اندیشی را بخوانیم؟

این کتاب تصویری روشن از پیوند میان فکر، منش، جسم و سرنوشت ارائه کرده است و نشان داده است که چگونه تغییر درونی می‌تواند به‌تدریج شرایط بیرونی را دگرگون کند. خواندن آن سان که می‌اندیشی کمک می‌کند مسئولیت‌پذیری در برابر زندگی، معنای دقیق‌تری پیدا کند و مفهوم‌هایی مثل شکست، رنج، موفقیت و رؤیا از زاویه‌ای درونی‌تر دیده شوند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که در میان انبوه توصیه‌های موفقیت، به‌دنبال متنی کوتاه اما متمرکز درباره نقش اندیشه در شکل‌گیری سرنوشت هستند. همچنین به افرادی پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند رابطه‌ی میان افکار، احساسات، جسم و شرایط زندگی را بهتر بفهمند و بر خودآگاهی و خویشتن‌داری ذهنی تمرکز کنند.