کتاب آشفتگی

کتاب آشفتگی نوشته‌ی محمد حبیبی مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانه، اجتماعی و تأملی است که نشر متخصصان آن را منتشر کرده است. در این کتاب شاعر تجربه‌های شخصی، دغدغه‌های درونی، تنهایی، عشق، رنج، امید و شوخی‌های تلخ روزمره را در قالب غزل و شعرهای کوتاه بیان کرده است. زبان اثر میان سنت و امروز در نوسان است و هم به حافظ و شهریار و دیگر شاعران کلاسیک نظر دارد هم به زیست معاصر و شبکه‌های اجتماعی. شاعر در مقدمه از مسیر شخصی خود در شعر، تردیدها، تشویق دوستان و دلیل انتخاب نام مجموعه سخن گفته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آشفتگی

کتاب آشفتگی مجموعه‌ای ۷۲ صفحه‌ای از شعرهای محمد حبیبی است که در قالب‌هایی نزدیک به غزل و شعر کلاسیک نوشته شده اما مضمون‌ها و فضاهای آن به زندگی امروز گره خورده است. شاعر در مقدمه‌ی کتاب آشفتگی از نخستین شعر دوران دبستان، فاصله‌ی میان آن تجربه‌ی ساده تا انتشار اولین مجموعه، و نقش تشویق دوستان و فضای مجازی در جدی‌شدن تصمیم چاپ گفته است. او توضیح داده است که چرا این نام را برای مجموعه انتخاب کرده و اعتراف کرده است که شعرهایش چندان قابل طبقه‌بندی منظم نیستند. در ادامه‌ی کتاب آشفتگی شعرهایی دیده می‌شود که از عشق زمینی، دلدادگی، حسرت و جدایی تا خستگی از روزگار، اضطراب، فقر، نابرابری و دل‌زدگی از ریاکاری را در بر می‌گیرد. برخی شعرها گفت‌وگویی صمیمی با معشوق خیالی یا واقعی است و برخی دیگر نوعی درد دل با خود، خدا یا جامعه. شاعر در چند شعر به‌طور مستقیم به مفهوم آشفتگی، اضطراب، تردمیل زندگی، درخت آزاد، کودک در کشاکش فقر و سکه‌ی گمشده، و تجربه‌ی زیستن در جهانی پر از فشار و تناقض پرداخته است. کتاب آشفتگی در عین وفاداری به وزن و قافیه، از واژه‌ها و موقعیت‌های امروزی استفاده کرده است؛ از تردمیل و شبکه‌های اجتماعی تا قیمت نان و اضطراب‌های روزمره. در بخش‌هایی نیز شاعر با زبانی طنزآمیز و خودانتقادی به خودِ شاعر، چاپ کتاب، مقدمه‌نویسی و حتی «هندوانه زیر بغل گذاشتن» دوستان اشاره کرده است که حال‌وهوای اثر را از یک‌دستی کامل دور می‌کند و همان آشفتگی عنوان را در ساختار درونی مجموعه بازتاب می‌دهد.

خلاصه کتاب آشفتگی

در کتاب آشفتگی محمد حبیبی جهان شاعرانه‌ای شکل گرفته که در آن عشق، رنج، فقر، امید و شوخی تلخ کنار هم نشسته‌اند. شاعر از معشوقی می‌گوید که هم پناه تنهایی است هم سرچشمه‌ی درد؛ از دل‌باختگی‌ای که گاهی به پروانگی و سوختن شبیه است و گاهی به قهر و فاصله. در کنار این فضا، شعرهایی درباره‌ی خستگی از دویدن بی‌وقفه در «تردمیل زندگی»، قصه‌ی درخت آزادی که زیر ضربه‌ها تکه‌تکه می‌شود، و کودکی که سکه‌ی نان را گم می‌کند، تصویر شده است. دغدغه‌ی اصلی کتاب آشفتگی پرسش از معنای آرامش در میانه‌ی اضطراب‌ها، جست‌وجوی امید در دل ناامیدی و حفظ عشق و انسانیت در جهانی پر از فشار و تناقض است.

چرا باید کتاب آشفتگی را بخوانیم؟

کتاب آشفتگی تصویری نزدیک از احساسات نسل امروز در برخورد با عشق، فقر، اضطراب و امید ارائه کرده است. ترکیب زبان کلاسیک با موقعیت‌های معاصر، شوخی‌های خودآگاهانه‌ی شاعر با خودش و جهان اطراف، و حضور هم‌زمان غزل‌های عاشقانه و شعرهای اجتماعی، این مجموعه را به متنی تبدیل کرده است که می‌تواند برای خواننده‌ی علاقه‌مند به شعر فارسی، آشنا و درعین‌حال تازه باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آشفتگی به دوست‌داران غزل و شعر کلاسیک فارسی، کسانی که به شعرهای عاشقانه‌ی امروزی علاقه دارند، و افرادی که درگیر دغدغه‌هایی مانند اضطراب، خستگی از روزمرگی و پرسش از معنای آرامش هستند پیشنهاد می‌شود. همچنین به علاقه‌مندان مجموعه‌های شعر کوتاه و شخصی توصیه می‌شود. «اولین شعر یک «سرووقح» بود که دانش‌آموز دوره‌ی ابتدایی بودم؛ یک شعر بسیار ساده با وزن و قافیه‌های به‌هم‌ریخته و ناجور. اولین کتاب شعری هم که چاپ می‌شود همین است که در دست شماست؛ احتمالاً این هم با شعرهای کهنه و شاید هم نافهم. اسم این مجموعه را «آشفتگی» گذاشتم. دلایل زیادی برای این نام‌گذاری وجود دارد. یکی از آن دلایل این است که شعرهای این مجموعه، به هیچ‌وجه قابلیت طبقه‌بندی و منظم‌شدن را نداشت. یک شعر در مورد معشوق آسمانی است؛ دیگری زمینی؛ شعری سرشار از امید و فعالیت است و دیگری مصداق بارز یأس و انفعال. به‌هرحال خودم هم همین بوده‌ام. البته این را همیشه گفته‌ام که در ادبیات فارسی، من در حدی نیستم که خودم را شاعر بدانم و به‌نامم، شعرهایی که سروده‌ام نیز چندان چنگی به دل نمی‌زدند و این‌که دست‌به‌قلم شدم برای چاپ‌کردن‌شان، همه‌اش تقصیر دوستان و دنبال‌کننده‌هایم در فضای مجازی است. آن‌ها مدام هندوانه زیر بغل من می‌گذاشتند و مدام می‌گفتند که شعرهایت خوب است و حیف است که چاپ‌شان نکنی. من هم گفتم یا رب. روزی از بین تمام شعرهای در دسترسم، تعدادی را گلچین کردم و در این کتاب کوچک جمع‌آوری کردم؛ امیدوارم که اهالی شعر خوش‌شان بیاید و سبب قطع درختی هم نشده باشم.»