کتاب قصه های چهارده معصوم (ع)

کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) نوشته‌ی علی پابوسی پاپکیاده مجموعه‌ای از روایت‌ها و حکایت‌ها درباره‌ی زندگی پیامبر اسلام (ص) و اهل‌بیت ایشان است که انتشارات بام سبز آن را منتشر کرده است. در این کتاب برای هر یک از چهارده معصوم، چندین قصه‌ی مستقل آورده شده که هر کدام بر یک خصلت اخلاقی، رفتاری یا اعتقادی تمرکز دارد؛ از مهربانی با کودکان و عدالت در حکومت تا ساده‌زیستی، عبادت و علم‌آموزی. نثر کتاب روایی و سرراست است و تلاش کرده فضای تاریخی و اجتماعی هر ماجرا را هم تا حدی نشان دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قصه های چهارده معصوم (ع)

کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) با تمرکز بر سیره‌ی پیامبر اسلام (ص) و اهل‌بیت، مجموعه‌ای از قصه‌های کوتاه و پیوسته را کنار هم قرار داده است. علی پابوسی پاپکیاده در این کتاب از سال عام‌الفیل و ماجرای عبدالمطلب و سازمان‌های رفاده و سقایه در مکه شروع کرده و به‌تدریج به دوران کودکی پیامبر (ص)، بعثت، زندگی در مدینه و سپس زندگی هریک از امامان می‌رسد. در بخش پیامبر (ص) قصه‌هایی مانند «ادب در دوران کودکی»، «زبان کودکی»، «کودکان نوزاد»، «کمک به مادر پیر»، «پول با برکت» و «اهمیت علم و دانش» آمده که رفتار روزمره‌ی آن حضرت را در موقعیت‌های ساده اما معنادار نشان می‌دهد. کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) در ادامه برای حضرت فاطمه زهرا (ع) قصه‌هایی مانند «عروسی خوبان»، «زندگی پاکان»، «تسبیح حضرت فاطمه (ع)» و «فضه کنیزه فاطمه (ع)» را آورده است که هم فضای خانه‌ی علی (ع) و فاطمه (ع) را تصویر می‌کند و هم به ساده‌زیستی و تقسیم کار در خانواده می‌پردازد. سپس نوبت به امام علی (ع) و قصه‌هایی چون «سه روز در کعبه»، «اخلاص در عمل»، «دو مادر و یک فرزند» و «تقسیم بیت المال به طور مساوی» می‌رسد که در آنها شجاعت، عدالت و دقت در بیت‌المال برجسته شده است. در بخش‌های بعدی کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) برای هر امام چند قصه‌ی مشخص انتخاب شده است؛ مانند «روش زیبای تعلیم»، «رفتار امام حسن (ع) با فقرا» و «نیکی جواب نیکی» درباره‌ی امام حسن (ع). ساختار کتاب فصل‌بندی روشن دارد و برای هر معصوم عنوان کلی «قصه‌های حضرت…» آمده و زیر هر عنوان، فهرستی از قصه‌ها درج شده است. این چینش باعث شده خواننده بتواند هر قصه را جداگانه بخواند و در عین حال تصویری کلی از شخصیت و سیره‌ی هر معصوم به دست بیاورد.

خلاصه کتاب قصه های چهارده معصوم (ع)

کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) با روایت ماجراهای کوتاه، به جنبه‌های اخلاقی و رفتاری پیامبر (ص) و اهل‌بیت می‌پردازد. در قصه‌ی «ادب در دوران کودکی» محمد (ص) کودک، با گفت‌وگویی مؤدبانه بدهکار سرسختی را نرم می‌کند و سهم او را برای رفاده می‌گیرد. در «زبان کودکی» پیامبر (ص) با چند گردو دل کودکان را به دست می‌آورد و نماز جماعت را هم به تأخیر نمی‌اندازد. قصه‌های دیگر این بخش‌ها بر مهربانی با نوزادان، کمک به پیرزن، مشارکت در کار جمعی و شوخ‌طبعی پیامبر (ص) تکیه دارند. در فصل حضرت فاطمه (ع) کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) عروسی ساده‌ی او با علی (ع)، جهیزیه‌ی اندک اما پرمعنا، تقسیم کار خانه و ماجرای تسبیح فاطمه (ع) را بازگو کرده است. در بخش امام علی (ع) تولد در کعبه، اخلاص در جنگ خندق، قضاوت میان دو زن بر سر یک کودک و حساسیت نسبت به بیت‌المال روایت شده است. در قصه‌های امام حسن (ع) نیز شیوه‌ی ظریف آموزش به پیرمرد، هم‌سفره‌شدن با فقرا و آزادکردن غلامی که به سگی نان می‌دهد، تصویرگر کرم و بردباری اوست. پیام اصلی کتاب نشان‌دادن سیره‌ی معصومان در قالب موقعیت‌های عینی و قابل‌تصور است.

چرا باید کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) را بخوانیم؟

کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) با قصه‌های کوتاه و روشن، مفاهیم اخلاقی مانند مهربانی، عدالت، قناعت، احترام به والدین و توجه به نیازمندان را در قالب ماجراهای عینی نشان داده است. این اثر برای آشنایی تدریجی با سیره‌ی معصومان و استفاده از حکایت‌ها در گفت‌وگوهای خانوادگی یا آموزشی، منبعی سرراست و قابل رجوع فراهم کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب قصه های چهارده معصوم (ع) به کسانی پیشنهاد می‌شود که به دنبال آشنایی داستان‌محور با زندگی پیامبر (ص) و اهل‌بیت هستند، به مربیان و والدینی که می‌خواهند مفاهیم اخلاقی را در قالب قصه برای نوجوانان و جوانان طرح کنند و به علاقه‌مندان متون دینی ساده و روایی. «بسم اللّه الرحمن الرحیم سال فیل سالی است که ابرهه با فیل‌سواران به شهر مکه لشکر کشید و لشکرش با سنگباران ابابیل نابود شد. چون این واقعه نمونه‌ای از شگفتی و معجزه بود مردم عربستان پس از آن حساب سال‌شماری گذشته را کنار گذاشتند و آن سال را عام‌الفیل نامیدند و سرآغاز تاریخ جدید شمردند. سال هشتم عام‌الفیل بود؛ یعنی چهل و پنج سال پیش از شروع تاریخ هجری. نزدیک ایام حج بود. صبح آن روز نزدیک دیوار کعبه حصیری گسترده بودند. عبدالمطلب بزرگ قریش و خاندان هاشم در گوشه‌ای از آن بساط بر مقام ریاست نشسته بود و سران قبیله در حضور او جلسه‌ی سازمان رفاده را تشکیل داده بودند. اداره‌ی مکه در ایام حج کار دشواری بود. شهر مکه علاوه بر یک مجلس شورا به نام دارالندوه دارای نه سازمان بزرگ بود. هر یک از این سازمان‌ها قسمتی از کارهای شهر را انجام می‌داد. مسئولیت دو تا از این سازمان‌ها به نام رفاده و سقایه با عبدالمطلب بود. رفاده مهماندار حج‌گزاران بود. هر کس از هر جا به زیارت کعبه می‌آمد مهمان سازمان رفاده بود. توانگران مکه به این سازمان کمک‌هایی می‌کردند و مسافران مواد غذایی خود را از این سازمان به طور رایگان دریافت می‌کردند. مردم مکه، قریش و بنی‌هاشم، زیارت‌کنندگان کعبه را مهمان‌های خدا، مهمان‌های کعبه و مهمان‌های شهرشان می‌دانستند و در این مهمانی تا می‌توانستند مهمان‌دوستی و سخاوت خود را نشان می‌دادند. این کار چند فایده داشت: یکی این‌که مردم بیشتری را به زیارت کعبه تشویق می‌کرد؛ دیگر این‌که چون مهمان‌نوازی و سخاوت مایه‌ی افتخار بود، سرشناسان به‌وسیله‌ی این مهمانداری آبروی بیشتری به شهر و قوم و قبیله‌ی خود می‌بخشیدند. جلب دوستی مردم هم خیلی باارزش بود؛ زیرا ثروتمندان مکه با مردم صحرا هم کار داشتند. آن‌ها رفت‌وآمد کاروان‌های تجاری اهل مکه را از دستبرد راهزنان حفظ می‌کردند.»