کتاب میعاد

کتاب میعاد نوشته‌ی شیما عرشیان داستانی بلند است که نشر عبارت آن را منتشر کرده است. این کتاب در فضایی معاصر، میان تهران و جنوب، به رابطه‌های عاطفی، زخم‌های خانوادگی و سایه‌ی جنگ بر زندگی نسل‌های بعدی می‌پردازد. راوی مردی است نوازنده‌ی ویولون که در میانه‌ی جدایی، بازگشت به خانه‌ی مادر و مواجهه با گذشته، دوباره با زنی از سال‌های دور روبه‌رو می‌شود؛ زنی به نام میعاد که نام کتاب نیز از او گرفته شده است. در کنار این خط اصلی، روایت کودکی و نوجوانی در خوزستان، فقر، مهاجرت، وسواس، جنگ و ناپدیدشدن برادر، لایه‌های دیگری از متن را شکل داده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب میعاد

کتاب میعاد روایتی است که از زبان مردی به نام عارف، نوازنده‌ی ویولون، بازگو می‌شود و شیما عرشیان در آن کتاب زندگی او را در دو محور اصلی دنبال کرده است: اکنونِ مرد در تهران و گذشته‌ی او در جنوب. در بخش‌های ابتدایی، عارف از دیدارهای پراکنده‌اش با زنی به نام میعاد می‌گوید؛ زنی که سال‌ها پیش معلم خصوصی عربی خواهرش بوده و بعدتر در مهمانی‌ای دوباره سر راهش قرار گرفته است. کتاب میعاد در این بخش‌ها به جزئیات رابطه‌ها، عادت‌ها، سلیقه‌ها و ریزترین حرکت‌های بدن و نگاه شخصیت‌ها توجه کرده است تا نشان دهد چطور یک شیوه‌ی چای‌خوردن، یک خال کوچک روی لب یا نوع خندیدن می‌تواند در ذهن راوی به خاطره‌ای ماندگار تبدیل شود. در ادامه‌ی کتاب میعاد، روایت به کودکی عارف در خوزستان برمی‌گردد؛ به خانه‌ای با مادری وسواسی، پدری کارمند و بعدتر مهاجر جنگ‌زده، برادری که به جبهه رفته و برنگشته و محله‌هایی مثل کوت‌عبدالله، شبیشه و محمره. نویسنده در آن کتاب با صحنه‌هایی طولانی و پرجزئیات، فضای خانه، حیاط، دستشویی پر از مارمولک، صندوقچه‌ی قرمز، بوی بنت‌السودان، مبل‌های مخمل زیتونی و گفت‌وگوهای مادر و خاله را تصویر کرده است. در فصل‌های مختلف کتاب میعاد، هم‌زمان با روایت شکست ازدواج عارف، بخشیدن آپارتمان به همسر سابق، زندگی یک‌ساله با مادر وسواسی در جاجرود و تلاش برای فهمیدن رفتار پدر، گذشته‌ی دورتر و تجربه‌ی خشونت، شرم و سکوت در کودکی نیز بازخوانی می‌شود. این رفت‌وبرگشت‌ها میان زمان‌ها، ساختار کلی کتاب را شکل داده‌اند و هر فصل بخشی از پازل شخصیت عارف و رابطه‌ی او با میعاد را کامل‌تر می‌کند.

خلاصه داستان میعاد

کتاب میعاد بر محور روایت اول‌شخص عار‌ف شکل گرفته است؛ مردی که نوازنده‌ی ویولون است، از همسرش جدا شده و بعد از بخشیدن آپارتمان به او، مدتی در خانه‌ی مادر وسواسی‌اش زندگی کرده است. او در زمان حال، در تهران، از دیدار دوباره با زنی به نام میعاد می‌گوید؛ زنی که سال‌ها پیش معلم خصوصی عربی خواهرش بوده و در نوجوانی برایش به چهره‌ای فراموش‌نشدنی تبدیل شده است. هم‌زمان با توصیف این رابطه‌ی ناتمام، عارف به گذشته برمی‌گردد: به کودکی در خوزستان، به پدری مسئولیت‌پذیر، مادری گرفتار وسواس، برادری که در جنگ ناپدید شده و تجربه‌ی خشونت و شرمی که سال‌ها بعد هنوز در بدن و ذهنش زنده است. کتاب میعاد از خلال این خاطره‌ها، به این سؤال نزدیک می‌شود که چطور زخم‌های خانوادگی، جنگ، فقر و روابط ناتمام، انتخاب‌های عاطفی و تصویر هرکس از خودش را شکل می‌دهند.

چرا باید کتاب میعاد را بخوانیم؟

خواندن میعاد فرصتی است برای همراه‌شدن با ذهن آشفته و دقیق راوی که میان تهران امروز و خوزستان سال‌های جنگ در رفت‌وآمد است. این کتاب با جزئیات فراوان زندگی روزمره، رابطه‌های عاطفی، شرم‌های پنهان و سکوت‌های خانوادگی را نشان داده است و به‌تدریج پیوند میان گذشته و اکنون شخصیت اصلی را روشن می‌کند. برای کسانی که به روایت‌های شخصیت‌محور و فضاهای پرجزئیات علاقه دارند، این اثر می‌تواند تجربه‌ای درگیرکننده باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن میعاد به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شخصیت‌محور، روایت‌های طولانی از زندگی خانوادگی، تأثیر جنگ بر نسل‌های بعد و کاوش در روابط عاطفی پیچیده علاقه‌مند هستند. همچنین به خوانندگانی که از نثر پرجزئیات و کندکاو در ذهن و خاطره‌ی راوی لذت می‌برند، می‌تواند مناسب باشد.