کتاب گور

کتاب گور نوشته‌ی کرامت‌اله هوشمند کوچی اثری است که با نگاهی متفاوت به مفهوم گور و گورهای دسته‌جمعی می‌پردازد. این کتاب توسط انتشارات آنان منتشر شده است و در قالب روایتی میان نثر و نظم، به سرگذشت انسان‌هایی می‌پردازد که بی‌نام و نشان در دل خاک مدفون شده‌اند. نویسنده با بهره‌گیری از زبان روایی و توصیف‌های عمیق، گور را نه فقط مکانی فیزیکی، بلکه حافظه‌ای زنده و پررمزوراز معرفی می‌کند که حقیقت‌های پنهان را در خود نگه داشته است. گور در این روایت، آینه‌ای برای بازنگری گذشته و پرسش از آینده است؛ جایی که سکوت خاک، صدای فراموش‌شدگان را بازمی‌تاباند و خواننده را به تأمل درباره‌ی تاریخ، فراموشی و مسئولیت انسانی فرا می‌خواند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گور

کتاب گور اثر کرامت‌اله هوشمند کوچی، روایتی داستانی با لایه‌هایی از واقعیت و خیال است که در بستری روستایی و با محوریت باغبانی ساده شکل می‌گیرد. داستان با کاشت نهالی در گوشه‌ای از باغ آغاز می‌شود و به تدریج، خاک این باغ به نمادی از حافظه‌ی جمعی و رازهای سرکوب‌شده بدل می‌شود. نویسنده با استفاده از عناصر بومی، تصاویر شاعرانه و شخصیت‌هایی مانند باغبان و زنی مرموز به نام مونس، فضایی رازآلود و پر از پرسش خلق کرده است. روایت، با کندوکاو در خاک و کشف گور دسته‌جمعی، به بازخوانی تاریخ خاموش و سرگذشت قربانیان بی‌نام می‌پردازد. ساختار کتاب، ترکیبی از روایت خطی و بازگشت به خاطرات و اسناد است که با نثر توصیفی و گاه شاعرانه، لایه‌های مختلف حقیقت و فراموشی را آشکار می‌کند. گور نه تنها به گذشته‌ی تلخ اشاره دارد، بلکه هشداری برای آینده و دعوتی به شنیدن صدای خاموشان است.

خلاصه داستان گور

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! داستان گور با باغبانی آغاز می‌شود که در گوشه‌ای از باغش نهالی می‌کارد و با خاکی مواجه می‌شود که آب را بی‌وقفه می‌بلعد. این خاک، به تدریج به نمادی از حافظه‌ی مدفون و رازهای ناگفته بدل می‌شود. باغبان در خواب و بیداری با زنی مرموز به نام مونس و سگ سیاهش روبه‌رو می‌شود؛ شخصیتی که حضورش میان اهالی روستا پر از ابهام و سکوت است. با کندوکاو بیشتر، باغبان به گور دسته‌جمعی و بقایای انسان‌هایی بی‌نام پی می‌برد؛ کودکانی با لباس‌های گلدار، مادرانی با دستانی بر شانه‌ی فرزندان و اشیایی که زمان از آن‌ها عبور کرده است. کشف این گور، سکوت روستا را می‌شکند و خاطرات سرکوب‌شده را به سطح می‌آورد. دفترچه‌ای که به دست باغبان می‌رسد، روایت مونس از شب حادثه و چگونگی مدفون‌شدنش را بازگو می‌کند. درخت بید که بر گور می‌روید، به نمادی از حافظه و حقیقت بدل می‌شود؛ حقیقتی که خاک دیگر نمی‌تواند پنهان کند. داستان با تأکید بر فراموشی، مسئولیت جمعی و هشداری برای آینده به پایان می‌رسد، بی‌آنکه زخمی کهنه به‌راستی التیام یابد.

چرا باید کتاب گور را بخوانیم؟

گور با روایتی چندلایه و فضایی رازآلود، به موضوعی حساس و کمتر پرداخته‌شده می‌پردازد: سرگذشت قربانیان بی‌نام و گورهای دسته‌جمعی. این کتاب با بهره‌گیری از زبان توصیفی و تصاویر نمادین، خواننده را به مواجهه با حقیقت‌های پنهان و مسئولیت انسانی در برابر فراموشی دعوت می‌کند. روایت باغبان و مونس، نه تنها داستانی شخصی، بلکه بازتابی از حافظه‌ی جمعی و زخم‌های تاریخی است که هنوز در لایه‌های خاک و ذهن جامعه باقی مانده‌اند. گور فرصتی برای تأمل درباره‌ی سکوت، دردهای ناگفته و اهمیت شنیدن صدای خاموشان فراهم می‌کند. این اثر برای کسانی که به روایت‌های انسانی، تاریخ‌های ناگفته و جست‌وجوی حقیقت علاقه‌مندند، تجربه‌ای متفاوت و تأثیرگذار خواهد بود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به داستان‌های اجتماعی، کسانی که دغدغه‌ی تاریخ، حافظه‌ی جمعی و سرگذشت قربانیان خاموش را دارند، و همچنین پژوهشگران حوزه‌ی روایت‌های محلی و ادبیات معاصر پیشنهاد می‌شود.