کتاب حرف های بی پایان (جلد سوم)

کتاب حرف‌ های بی‌پایان (جلد سوم) اثری از اکرم تیزجنگ گلهین و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاهی است که توسط انتشارات متخصصان منتشر شده است. نویسنده در این اثر، داستان‌هایی را درمورد امید، مسئولیت، عشق، خانواده، فقر، تکنولوژی و تغییرات اجتماعی پیش روی مخاطب می‌گذارد. هر داستان کتاب گوشه‌ای از زندگی شخصیت‌هایی را بازتاب می‌دهد که با چالش‌های زندگی خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حرف های بی پایان (جلد سوم)

کتاب حرف‌های بی‌پایان (جلد سوم)، اثر اکرم تیزجنگ گلهین، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که هرکدام با زاویه‌دیدی متفاوت، به مسائل اجتماعی، خانوادگی و فردی می‌پردازند. این کتاب با بهره‌گیری از روایت‌های متنوع، به مسائلی مانند آرزوهای کودکان بیمار، مسئولیت‌پذیری در اجتماع، افتخار ملی، مهربانی، عشق، تغییرات نسلی، تبعیض آموزشی و تأثیر تکنولوژی بر روابط انسانی می‌پردازد. کتاب به‌گونه‌ای است که هر داستان آن به‌صورت مستقل و با شخصیت‌ها و فضای خاص خود روایت می‌شود. 

اکرم تیزجنگ گلهین تلاش کرده است با زبانی ساده، تجربه‌ها و احساسات شخصیت‌ها را به تصویر بکشد؛ درعین‌حال پیام‌هایی اخلاقی و اجتماعی را در لایه‌های زیرین داستان‌ها بگنجاند. این مجموعه، تصویری از جامعه‌ی ایران را از زاویه‌دید آدم‌های معمولی و حتی اشیاء بی‌جان ارائه می‌دهد و با روایت‌هایی کوتاه، مخاطب را به تأمل درباره ارزش‌های انسانی و تغییرات اجتماعی دعوت می‌کند.

خلاصه مجموعه داستان حرف های بی پایان (جلد سوم)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از مجموعه‌داستان را فاش می‌کند! 

کتاب حاضر شامل داستان‌هایی است که هرکدام به موضوعی خاص می‌پردازند. در داستان آخرین نفس، آرزوی ساده‌ی پسربچه‌ای بیمار برای دیدن برف و ساختن آدم‌برفی با والدینش بهانه‌ای می‌شود برای بازگشت موقت پدر و مادر جداشده و تحقق آرزوی کودک در واپسین لحظات زندگی‌اش. داستان احساس مسئولیت از زبان یک لامپ روایت می‌شود و به بی‌توجهی ساکنان یک ساختمان به مسئولیت‌های جمعی و پیامدهای آن می‌پردازد. در داستان افتخار ایران و ایرانی، پسرکی با آرزوی قهرمانی و افتخارآفرینی برای کشورش، مسیر تلاش و موفقیت را طی می‌کند و در نهایت، پرچم ایران را بر تابوت یک شهید پهن می‌کند تا پیوند میان افتخار ملی و فداکاری را نشان دهد. 

داستان‌هایی مانند باصفا و پاتوق به روابط خانوادگی و عاطفی می‌پردازند؛ یکی با محوریت پدربزرگی مهربان که با رفتنش صفا و گرمای خانه را با خود می‌برد و دیگری با تمرکز بر عشق و دلبستگی زوجی که خاطراتشان در یک کافه جاودانه می‌شود. در داستان تبعیض، نیمکت‌های مدرسه روایتگر تفاوت امکانات آموزشی و رنج کودکان مناطق محروم هستند. داستان تکنولوژی به تأثیر تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی بر روابط خانوادگی و آسیب‌های احتمالی آن، به‌ویژه برای نوجوانان، اشاره دارد. هر داستان با روایتی ساده و گاه از زبان اشیاء، به مسائل اجتماعی و انسانی می‌پردازد و مخاطب را به تأمل درباره‌ی مسئولیت، عشق، همدلی و تغییرات جامعه دعوت می‌کند.

چرا باید کتاب حرف های بی پایان (جلد سوم) را بخوانیم؟

این کتاب با روایت داستان‌هایی کوتاه و متنوع، تصویری واقع‌بینانه از زندگی مردم ارائه می‌دهد. هر داستان فرصتی برای همدلی با شخصیت‌هایی است که با مشکلات، آرزوها و محرومیت‌ها روبه‌رو هستند. نویسنده با انتخاب موضوعاتی مانند مسئولیت اجتماعی، عشق، فقر، تبعیض، تغییرات نسلی و تأثیر تکنولوژی، دغدغه‌های مردم را به زبان ساده بیان کرده است. خواندن این اثر نه‌تنها سرگرم‌کننده است، بلکه تلنگری برای توجه به ارزش‌های انسانی و مسئولیت‌های اجتماعی محسوب می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این اثر به علاقه‌مندان داستان‌های کوتاه اجتماعی، کسانی که دغدغه‌ی مسائل اخلاقی را دارند، معلمان، والدین و نوجوانانی که به‌دنبال روایت‌هایی آموزنده و تأمل‌برانگیز هستند، پیشنهاد می‌شود؛ همچنین برای افرادی که به‌دنبال شناخت بهتر جامعه و روابط انسانی در بستر زندگی روزمره‌ هستند، مناسب است.

بخشی از کتاب حرف های بی پایان (جلد سوم)

«پسرک نگاهی به من کرد و نگاهی به آسمون. دو تا پسربچه دیگر غیر از این پسر هم توی اتاق بودن. به هر سه یه ورق نقاشی داده بودن که آرزوهاشون رو بکشن. پسرک گفت: «خاله نرگس؟» پرستار گفت: «جانم مهراد؟ چی می‌خوای؟ آرزوت رو کشیدی؟» مهراد گفت: «آخه آرزوی من سفیده؛ نمی‌شه کشید». پرستار پرسید: «مهراد جان، مگه آرزوت چیه؟» مهراد آهی کشید و گفت: «خاله نرگس، آرزوی من اینه که برف بیاد تا با مامان و بابام بریم آدم‌برفی درست کنیم. این ورق سفیده، برف هم سفیده! تازه مامانم و بابام با هم زندگی نمی‌کنن. چه‌جوری آرزوم رو بکشم؟» پرستار کمی فکر کرد و گفت: «مهراد جان، می‌شه یکم فکر کنم، بعد جوابت رو بدم؟» مهراد، من و کاغذ نقاشی رو به خاله نرگس داد و چون حال خوبی نداشت، روی تخت کنار پنجره دراز کشید.»