کتاب در فراق تو

کتاب در فراق تو سروده فریبا انصاری و ویراسته نرگس مولوی توسط نشر متخصصان منتشر شده است. این مجموعه، شامل اشعاری در قالب‌های مختلف است که مضامین عاشقانه، فراق، دل‌تنگی و امید را در خود جای داده‌اند. شاعر با زبانی صمیمی و تصاویر ملموس، تجربه‌های عاطفی و لحظات ناب جدایی و انتظار را به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در فراق تو

کتاب در فراق تو، مجموعه‌ای از اشعار معاصر فارسی است که توسط فریبا انصاری سروده شده و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است. این کتاب در دسته‌بندی شعر فارسی معاصر جای می‌گیرد و مضامین آن حول محور عشق، جدایی، دل‌تنگی، امید و خاطرات می‌چرخد. فریبا انصاری در این اثر با بهره‌گیری از زبان روزمره و تصاویر آشنا، احساسات انسانی را به‌گونه‌ای بیان کرده که برای مخاطب امروزی قابل‌لمس باشد. 

ساختار کتاب حاضر به‌صورت مجموعه‌ای از شعرهاست که هرکدام به‌تنهایی روایتگر بخشی از تجربه‌های عاطفی شاعر هستند. این مجموعه در دوره‌ای منتشر شده که شعر معاصر فارسی همچنان به بیان دغدغه‌های فردی و اجتماعی می‌پردازد و کتاب در فراق تو نیز در همین مسیر حرکت می‌کند. کتاب با نگاهی به روابط انسانی، خاطرات و تأثیر جدایی بر روح و روان انسان، فضایی احساسی و گاه نوستالژیک را پیش روی خواننده قرار می‌دهد.

چرا باید کتاب در فراق تو را بخوانیم؟

این کتاب با پرداختن به موضوعاتی چون عشق، جدایی و امید، فرصتی برای هم‌ذات‌پنداری با احساسات انسانی فراهم می‌کند. اشعار کتاب در فراق تو با تصویرسازی‌های ساده و ملموس، تجربه‌های عاطفی را به‌گونه‌ای بیان کرده‌اند که می‌توانند برای بسیاری از مخاطبان آشنا و قابل‌لمس باشند. خواندن این مجموعه، امکان بازنگری در احساسات شخصی و تجربه‌ی لحظات ناب دل‌تنگی و امید را فراهم می‌آورد. علاوه‌بر این، علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی می‌توانند با مطالعه‌ی این اثر با نگاه و زبان شاعرانه‌ی فریبا انصاری آشنا شوند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان شعر معاصر فارسی، کسانی که دغدغه‌های عاطفی و تجربه‌ی جدایی و دل‌تنگی دارند و همچنین افرادی که به‌دنبال بیان شاعرانه‌ی احساسات خود هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب در فراق تو

«شبی که ساز می‌کردی تو آهنگ سفر با خود

تو را با لهجهٔ گل‌های نیلوفر صدا کردم 

رها کردی مرا در دشت سرگردان تنهایی 

مرا در حسرت دیدار با غم آشنا کردی 

ترک برداشت دل از رفتنت حالا پس از آن روز 

چه شب‌ها که برای دیدن تو من دعا کردم

چه خواهی داد پاسخ در جواب من، بگو ای جان! 

مگر غیر از صبوری و وفا با تو جفا کردم؟ 

اسیر دردم و افسون آن چشمان سحرانگیز 

بگو با من چه ظلمی در حقت ای جان، روا کردم؟»