کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی

کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی نوشته فیروزه احمدی‌ نیا اثری تخصصی در حوزه‌ی مدیریت منابع انسانی است که به بررسی مفاهیم، نظریه‌ها و کاربردهای برنامه‌ریزی راهبردی در مدیریت نیروی انسانی می‌پردازد. این کتاب با رویکردی تحلیلی، ابزارها و مدل‌های مختلف برنامه‌ریزی استراتژیک را معرفی می‌کند و به نقش سرمایه‌ی انسانی در موفقیت سازمان‌ها می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی

کتاب برنامه‌ریزی استراتژیک در منابع انسانی به بررسی جایگاه و اهمیت برنامه‌ریزی استراتژیک در مدیریت منابع انسانی می‌پردازد و تلاش می‌کند تصویری جامع از روندهای اصلی این حوزه‌ی ارائه دهد. اثر حاضر در سه فصل تدوین شده و هر فصل به یکی از جنبه‌های کلیدی برنامه‌ریزی و مدیریت منابع انسانی اختصاص یافته است. نویسنده با‌تکیه‌بر منابع علمی و تجربیات مدیریتی، به چالش‌های محیطی، نقش سرمایه انسانی در رقابت‌پذیری سازمان‌ها و ضرورت پیوند میان استراتژی‌های منابع انسانی و اهداف کلان سازمان اشاره می‌کند. 

کتاب در فضایی نوشته شده که سازمان‌ها با تغییرات سریع فناوری، بازار و ساختارهای اقتصادی روبه‌رو هستند و نیازمند رویکردهای نوین برای جذب، پرورش و نگهداشت نیروی انسانی‌اند. کتاب برنامه‌ریزی استراتژیک در منابع انسانی ضمن معرفی مدل‌ها و رویکردهای مختلف، به تفاوت‌های برنامه‌ریزی سنتی و استراتژیک، مزایا و محدودیت‌های هر یک و نقش سیستم‌های اطلاعاتی در تصمیم‌گیری‌های منابع انسانی می‌پردازد. این کتاب در سال ۱۴۰۱ منتشر شده و به دغدغه‌های مدیران و دانشجویان مدیریت منابع انسانی پاسخ می‌دهد.

خلاصه کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی

کتاب با تعریف برنامه‌ریزی و اهمیت آن در مدیریت آغاز می‌شود و سپس به انواع برنامه‌ریزی، از جمله برنامه‌های راهبردی، عملیاتی، کوتاه‌مدت و بلندمدت می‌پردازد. نویسنده توضیح می‌دهد که برنامه‌ریزی استراتژیک، فرایندی ساخت‌یافته برای تعیین اهداف بلندمدت سازمان و تدوین استراتژی‌هایی است که مسیر حرکت سازمان را مشخص می‌کند. در ادامه، تفاوت‌های برنامه‌ریزی استراتژیک و تاکتیکی، مزایا و محدودیت‌های برنامه‌ریزی استراتژیک و مدل‌های مختلف آن بررسی می‌شود.در فصل دوم، تمرکز بر مدیریت منابع انسانی است و نقش سرمایه‌ی انسانی به‌عنوان مهم‌ترین دارایی نامشهود سازمان‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد. 

نویسنده به سیر تحول مدیریت منابع انسانی، اهداف این حوزه و اهمیت برنامه‌ریزی منابع انسانی در تحقق اهداف سازمانی اشاره می‌کند. مراحل برنامه‌ریزی منابع انسانی، از تعیین موجودی نیروی انسانی تا برآورد عرضه و تقاضا، مقایسه آن‌ها و راهکارهای مقابله با کمبود یا مازاد نیرو به تفصیل شرح داده شده است؛ همچنین مزایا و موانع برنامه‌ریزی منابع انسانی و نقش سیستم‌های اطلاعاتی در این فرایند بررسی می‌شود. در فصل سوم، برنامه‌ریزی استراتژیک منابع انسانی به‌عنوان پیونددهنده‌ی اهداف کلان سازمان و سیاست‌های منابع انسانی معرفی می‌شود. نویسنده به مدل‌ها و استراتژی‌های مختلف منابع انسانی، عوامل مؤثر بر برنامه‌ریزی استراتژیک و انواع استراتژی‌های منابع انسانی می‌پردازد. تفاوت برنامه‌ریزی استراتژیک منابع انسانی با برنامه‌ریزی منابع انسانی، نقش استراتژی‌های منابع انسانی در موفقیت سازمان و اهمیت هماهنگی این استراتژی‌ها با سایر بخش‌های سازمان از دیگر موضوعات کلیدی این فصل است.

چرا باید کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی را خواند؟

این کتاب با تمرکز بر پیوند میان اهداف کلان سازمان و سیاست‌های منابع انسانی، به مدیران و علاقه‌مندان کمک می‌کند تا اهمیت برنامه‌ریزی استراتژیک را در مدیریت نیروی انسانی درک کنند. اثر حاضر با ارائه‌ی مدل‌ها و رویکردهای متنوع، امکان مقایسه و انتخاب بهترین راهکارها را برای شرایط مختلف سازمانی فراهم می‌کند؛ همچنین با پرداختن به چالش‌های محیطی و نقش سرمایه‌ی انسانی در رقابت‌پذیری، به خواننده دیدی جامع درباره‌ی مدیریت منابع انسانی در دنیای امروز می‌دهد.

خواندن کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب برنامه‌ریزی استراتژیک در منابع انسانی برای مدیران منابع انسانی، دانشجویان مدیریت، پژوهشگران حوزه‌ی سازمان و افرادی که دغدغه‌ی بهبود عملکرد و توسعه سرمایه انسانی در سازمان‌ها را دارند مناسب است؛ همچنین برای کسانی مطالعه‌ی این اثر مفید خواهد بود به‌دنبال راهکارهایی برای جذب، پرورش و نگهداشت نیروی انسانی در شرایط رقابتی هستند.

بخشی از کتاب برنامه ریزی استراتژیک در منابع انسانی

«برنامه‌ریزی یکی از وظایف مهم مدیریت است که مانند پلی زمان حال را به آینده مربوط می‌کند. اهمیت برنامه‌ریزی از اینجا آشکار می‌شود که منابع اعم از مادی و انسانی کمیابند؛ همچنین عوامل محیطی مانند شرایط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، علمی و تکنولوژیکی به سبب تغییر دائمی غیرقابل پیش‌بینی و ناپایدارند. مضاف بر این که برای استفاده از این منابع محدود و کمیاب و در تخصیص آن‌ها و تعیین اولویت‌ها همواره رقابت‌های شدیدی وجود دارد. سازمان‌ها و موسسه‌های اداری امروز به‌حدی پیچیده شده‌اند که بدون اقدام به برنامه‌ریزی‌های دقیق، امکان ادامه حیات ندارند. برنامه‌ریزی مستلزم آگاهی از فرصت‌ها و تهدیدهای آتی و پیش‌بینی شیوه مواجهه با آن‌ها است. برنامه‌ریزی استراتژیک عوامل اساسی خطرآفرین محیطی را تحلیل کرده و راه‌حل‌هایی که با احتمال بیشتر برای رسیدن به هدف مناسب‌تر است ارائه می‌دهد.»