کتاب دوچرخه سوار تنها

کتاب دوچرخه سوار تنها نوشتهٔ آرتور کانن دویل و ترجمهٔ سیدحبیب الله لزگی است. موسسه نشر و تحقیقات ذکر این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این رمان انگلیسی برای نوجوانان نوشته شده و جلد ۱۷ از مجموعهٔ «ماجراهای شرلوک هلمز» است.

درباره کتاب دوچرخه سوار تنها

کتاب دوچرخه سوار تنها (The solitary cyclist) برابر با رمانی انگلیسی برای گروه سنی نوجوان است. این کتاب شما را با شخصیت مشهور «شرلوک هلمز» همراه می‌کند. با این کارآگاه و ماجرای معمایی او همراه شوید. شرلوک هلمز مشهورترين کارآگاه در ادبيات داستانی انگلستان بوده است. ماجراهای شرلوک هلمز سهم مهمی در مجموعه کتاب‌های ادبيات کلاسيک جهان دارد. آرتور کانن دویل شخصيت هلمز را از شخصيت يک جراح اهل «ادينبورو» به نام «جوزف بل» الهام گرفت. بل می‌توانست با ديدن ظاهر مردم از شخصيت درونی آن‌ها آگاه شود. شرلوک هلمز با ديد تيز و شمّ کارآگاهی قوی خود، زودتر از ديگران به قلب معماهای جنایی می‌رسد و «دکتر واتسون» پزشک بازنشستهٔ ارتش، بهترين يار و ياور هلمز در اين ماجراها است. اين دو، همراه هم و با حل معماهای پيچيده و مبهم جنایی و تسليم جنايتکاران به‌دست عدالت، به نسل‌های مختلفِ خوانندگانِ اين داستان‌ها لذت بخشیده‌اند.

خواندن کتاب دوچرخه سوار تنها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به نوجوان‌هایی که به رمان‌های کارآگاهی علاقه دارند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره آرتور کانن دویل

سر آرتور ایگناتیوس کانن دویل در سال ۱۸۵۹ در شهر ادینبورگ در اسکاتلند به دنیا آمد. آرتور کانن دویل نویسنده، پدیدآور و پزشکی اسکاتلندی بود که ابتدا به حرفهٔ پزشکی می‌پرداخت، اما آوازهٔ خود را مدیون خلق شخصیت «شرلوک هولمز»، کارآگاه خصوصی است. او چهار رمان و بیش از ۵۰ داستان کوتاه از شرلوک هولمز نوشته است. به‌طورکلی داستان‌های شرلوک هولمز نقطه‌عطفی در ادبیات جنایی محسوب می‌شود. این نویسنده در زمان خود نویسنده‌ای پرکار بوده و علاوه‌بر داستان‌های شرلوک هولمز، اشعار، نمایشنامه‌ها و رمان‌های بسیار دیگری نوشته است؛ همچنین از اعضای فراماسونری بود. دویل با کمک عموی ثروتمند خود در ۹سالگی به مدرسه فرستاده شد و در سال ۱۸۷۵ به دانشگاه رفت. از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۶ در مدرسه‌ای در اتریش تحصیل کرد و بعدها دین کاتولیک را رد کرد و به یک ندانم‌گرا تبدیل شد و پس از مدتی هم عارف شد. دویل در ابتدای خلق اثر شرلوک هولمز با مشکل پیداکردن ناشر برای داستانش مواجه شد. ابتدا خوانندگان بسیاری حاضر نبودند برای خواندن چنین داستانی پول خرج کنند؛ به‌همین‌دلیل او برای چاپ داستان «اتود در قرمز لاکی» مجبور شد به مجلاتی روی آورد که داستان‌های مختلف و کم‌فروش را در کاغذهای ارزان‌قیمت چاپ می‌کردند.

آرتور کانن دویل در سال ۱۸۹۲ نامه‌ای به معلم سابق دانشگاهش «جوزف بل» نوشت و در آن گفت: «من شرلوک هولمز را مدیون شما هستم و سعی کردم با استفاده از شخصیت و قدرت مشاهده و استنتاج شما یک انسان جدید بسازم». در فوریهٔ ۱۸۹۰ داستان «نشانه چهار» را نوشت و داستان‌های کوتاه دیگری هم از شرلوک هولمز نوشته که در مجلهٔ «استرند» به چاپ رسید. نگرش ویژهٔ دویل نسبت به شخصیت مخلوقش باعث بادوام‌شدن آن شخصیت شده بود، اما او در سال ۱۸۹۳ و در داستان «مشکل نهایی» شرلوک هولمز را توسط پروفسور «جیمز موریارتی» از بین برد. پس از آن ناشران بسیاری درخواست دادند تا دویل دوباره شرلوک هولمز را زنده کند. ناشران حاضر بودند مبالغ بسیاری پرداخت کنند؛ این کار باعث شهرت بیشتر شرلوک هولمز شد. دویل در سال ۱۹۰۳ و بعد از ۱۰ سال بالاخره شرلوک هولمز را زنده کرد. او از زبان شرلوک هولمز توضیح داد که فقط «جیمز موریارتی» از آبشار سقوط کرده و مرده است، اما ازآنجاکه هولمز دشمنان خطرناک دیگری مانند «سرهنگ سباستین موران» داشت، تصمیم گرفته بود خود را مرده نشان دهد تا بتواند تمام هم‌دستان موریارتی را دستگیر کند. پس از زنده‌شدن دوبارهٔ شرلوک هولمز، دویل در سال ۱۹۱۴ داستان «درهٔ وحشت» را نوشت که با واکنش مثبت خوانندگان روبه‌رو شد. در نهایت هولمز در ۵۶ داستان کوتاه و ۴ رمان ظاهر شد. آرتور کانن دویل در سال ۱۹۳۰ از دنیا رفت.