کتاب گلادیاتور

کتاب گلادیاتور نوشتهٔ فیلیپ ماتیشاک و ترجمهٔ حسین بحری است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است. این اثر کتاب راهنمای مبارز رومی است. نسخهٔ الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گلادیاتور

کتاب گلادیاتور دربارهٔ زندگی گلادیاتورها در امپراتوری روم است. این کتاب به بررسی جنبه‌های مختلف این حرفه، از جمله دلایل پیدایش، نحوه ورود به آن، آموزش‌ها، شرایط کاری و سرنوشت گلادیاتورها می‌پردازد. ویژگی بارز این کتاب، پرداختن به زوایای تاریک زندگی گلادیاتورها و ارائه مثال‌های واقعی و توصیفات دقیق از وضعیت زندگی آنان است. نویسنده با استفاده از اصطلاحات و دانش امروزی، درک مطالب را برای خوانندگان آسان‌تر کرده و با استناد به منابع معتبر، اعتبار علمی اثر را افزایش داده است. سبک نگارش کتاب به گونه‌ای است که گویی نویسنده در حال آموزش و راهنمایی خواننده برای تبدیل شدن به یک گلادیاتور در قرن دوم میلادی است. این اثر نشان می‌دهد که گلادیاتورها علاوه بر مهارت‌های رزمی، به دانش‌هایی مانند تغذیه، پزشکی و آناتومی نیز نیاز داشتند. همچنین، کتاب به بررسی اساطیر رومی و تأثیر آن‌ها بر باورها و تفکرات مردم در آن دوران می‌پردازد. به طور خلاصه، «گلادیاتور» کتابی است که با ارائهٔ اطلاعات جامع و جذاب، خواننده را به سفری در تاریخ امپراتوری روم می‌برد و تصویری واقعی از زندگی گلادیاتورها ارائه می‌دهد

خواندن کتاب گلادیاتور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم. اگر می‌خواهید بدانید گلادیاتورها چه کسانی بودند و چگونه می‌زیستند، خواندن کتاب حاضر را از دست ندهید.

بخشی از کتاب گلادیاتور

«گلادیاتورهای زن عمدتاً به همان شیوۀ گلادیاتورهای مرد برای جنگ به میدانگاه می‌آیند، گرچه از زمان حکومت هادریانوس فروش بردگان یا خدمتکاران زن به مدیران مدارس گلادیاتوری غیرقانونی است مگر این‌که فروشنده دلیل موجهی بیاورد. با این وصف، [معلوم است که] دلایل واقعاً موجّه گاهی اوقات یافت می‌شوند، زیرا گلادیاتورهای زن در نمایش‌های باشکوهی در رم و سرزمین‌های دیگر ظاهر شده‌اند. بازدیدکنندگان اوستیا [در رُم] می‌توانند کتیبۀ هوستیلیان، که [آن موقع] از اعضای شورای شهر بود، را در آن‌جا بخوانند که با افتخار مدعی این پیشرفت است که «برای نخستین بار در اوستیا نمایش زنان گلادیاتور را برپا می‌کند».

امپراتور آوگوستوس، که درست به همان اندازه که در مورد پایبندی به اخلاقیات عمومی زاهدمآب بود، در روابط عشقی خود نیز بی‌بند‌و‌بار بود، تلاش کرد تا تعداد گلادیاتورها را با صدور فرمانی در سال یازدهم میلادی محدود کند که به موجب آن از حضور افراد زیر بیست سال در میدانگاه جلوگیری می‌شد. این محدودیت خیلی ناچیز بود و امپراتور تیبریوس در سال نوزدهم میلادی آن را با دستوری دیگر تکمیل کرد که محدودیت را به گونه‌ای گسترش می‌داد که شامل تمامی زنان طبقات سناتوری و سوارکار، یا در واقع هر خانواده‌ای را که آن‌قدر در جامعه عالیمقام بود که حق نشستن در ردیف‌های جلوییِ میدانگاه را داشت، می‌شد.

اگر هدف از این قانون تضعیف طبقۀ زنان گلادیاتور بوده، موفقیت چندانی به دست نیاورده است. گلادیاتورهای زن، اگرچه فراوان نیستند، قطعاً در همه جا یافت می‌شوند. مثلاً، در هالیکارناس در آسیای صغیر می‌توان نقش‌برجسته‌ای را دید که مردم به افتخار آمازونیا و آکیلیا، دو گلادیاتور زن، ساختند، زیرا آن‌قدر خوب جنگیدند که هر دوی آن‌ها حکم میسیو، لغو قتل در میدانگاه، دریافت کردند (صفحۀ ۹۱ را ببینید).

حتی امپراتور دومیتیان (۸۱‌۹۶‌م) هم از تماشای نبرد گلادیاتورهای زن لذت می‌برد. سوئتونیوس، زندگینامه‌نویس وی، به ما می‌گوید که وی دوست داشت نبردهایی را زیر نور مشعل برپا کند (که گلادیاتورها قطعاً آن را دوست نداشتند، زیرا سایه‌های لرزان زیر نور مشعل تشخیص حرکات بدن یا شمشیر را دشوارتر می‌سازد). سوئتونیوس می‌گوید که دومیتیان دوست داشت «زنان و کوتوله‌ها را در مقابل هم قرار دهد»، گرچه به‌سختی می‌توان گفت که منظور وی زن در برابر کوتوله بوده است یا کوتوله در برابر کوتوله یا زن در برابر زن در مسابقات جداگانه. بعید به نظر می‌رسد که منظورش مورد اول بوده باشد، مگر این‌که نوعی معلولیت در عمل وجود داشته باشد، زیرا بدن سالم، چه در مردان چه در زنان، برتری‌های فاحشی از نظر کار با اسلحه و قدرت جسمی دارد.»